تجربه لذت بخش و نوستالژیک بازی های کلاسیک در کنار عناوین مدرن نشان می دهد که گاهی انتخاب بهترین بازی قدیمی می تواند هیجان انگیزتر از جدیدترین آثار بازار باشد.
سال 1404 سال خیلی بزرگی برای بازی ها بود، چه دنبال عناوین جدیدی مثل Clair Obscur و Blue Prince بودید، چه سراغ ریمیک ها و ریمسترها رفتید (دمِ هر دو بازی Dragon Quest 1+2 HD-2D Remake و Tony Hawk Pro Skater 3+4 گرم). سال فوق العاده ای بود و من کلی از بازی کردن این ها لذت بردم، اما بازی محبوب من در نهایت یه اثر مولتی پلتفرم بود و می توان آن را بهترین بازی قدیمی نامید که سال 1391 منتشر شده بود.
من اصلا اولین نفری نیستم که عاشق یکی از بازی های قدیمی توی لیست بازی های نکرده اش می شه یا یه جواهر رو از دوران جوونیش دوباره کشف می کنه. در واقع، کشف دوباره یک بهترین بازی قدیمی می تواند بسیار لذت بخش باشد. اما خودم هم غافلگیر شدم که بازی محبوبم در سال 1404، حدود 13 سال قدمت داشت؛ مخصوصا با توجه به اینکه همون سال ها پیش که تازه اومده بود هم بازیش کرده بودم.
LEGO Lord Of The Rings: تجربه ی بهترین بازی قدیمی
در دنیای لگویی، صحنه های حماسی با طنز و وفاداری خاصی بازسازی شده اند که تماشای آن ها واقعا لذت بخش است.
این صحنه از ظهور گندالف سفید در جنگل فنگورن، به خوبی اتمسفر گیرای بازی را نشان می دهد.
با وجود تمام این بازی های جدید و خفن که در سال 1404 منتشر شدن، بازی محبوب من در اون سال LEGO Lord Of The Rings بود و اصلا هم شوخی نمی کنم. این واقعا یک بهترین بازی قدیمی بود که دوباره کشفش کردم. من همیشه طرفدار پروپاقرص LOTR بودم و یه جایی بین دوباره دیدن نسخه های اکستندد سه گانه پیتر جکسون و سر هم کردن ست لگوی عظیم (و واقعا معرکه) Rivendell LEGO set ، تصمیم گرفتم که باید این بازی ویدیویی رو دوباره بازی کنم.
از اونجایی که بازی از فروشگاه های دیجیتالی حذف شده، یه نسخه دست دوم برای PS3 به قیمت حدود 15 دلار خریدم. قبلا روی Xbox 360 بازیش کرده بودم و 100 درصدش کرده بودم، اما این بار می خواستم تروفی های PSN رو بگیرم. خلاصه شروع کردم به بازی کردن، گاهی تنهایی و گاهی هم دو نفره با یکی از بچه هام، تا اینکه تمومش کردیم. بعدش هم نوبت جمع کردن بقیه تروفی ها و دوباره 100 درصد کردن این بازی دوست داشتنی بود.
و می دونید چیه؟ LEGO Lord of the Rings هنوز هم به شکل غافلگیرکننده ای عالیه. این بهترین بازی قدیمی همیشه بازی لگویی محبوب من بود (چون همون طور که گفتم طرفدار دوآتیشه LOTR هستم)، اما حتی بعد از این همه سال، هنوز هم بازیش خیلی حال می ده. تبلیغات هم روی من اثر گذاشت، چون در نهایت ست The Shire رو خریدم و توی آبان 1404 سر همش کردم و الان هم منتظر اون ست لو رفته Minas Tirith هستم (فاتحه کیف پولم خونده ست).
گاهی اوقات تجربه دوباره بهترین بازی قدیمی از بازی های جدید هم جذاب تر می شه
شخصیت های پیچیده دنیای تالکین در این نسخه لگویی با ظرافت و جزئیات خنده داری طراحی شده اند که برای هر طرفداری جذاب است.
حضور گالوم در بازی و تلاشش برای به دست آوردن حلقه، چالش های جالبی را برای بازیکنان ایجاد می کند.
با اینکه LEGO Lord of the Rings هنوز جذابیتش رو حفظ کرده و من هم از قبل طرفدارش بودم، اما به شکلی تبدیل به بازی محبوب سال من شد، اون هم در حالی که عاشق همه چیز بودم، از MLB The Show 25 گرفته تا Fantasy Life i: The Girl Who Steals Time. این تجربه ای بی نظیر از یک بهترین بازی قدیمی بود. فکر می کنم دلیلش یه کم نوستالژی یا شاید هم فقط احساسات خالصانه باشه.
اما یه آرامش خاصی توی بازی کردن اثری هست که الان آدم های خیلی کمی دارن بازیش می کنن، خصوصا وقتی یک بهترین بازی قدیمی را کشف می کنید. وارد بحث های آنلاین در موردش نمی شید چون اصلا بحثی وجود نداره. کل روز توی شبکه های اجتماعی جلوی چشمتون نیست چون بخشی از حال و هوای ترندهای فعلی نیست. فقط می تونید با سرعت خودتون بازیش کنید و از خودِ بازی لذت ببرید (که البته، بازی واقعا سرگرم کننده ایه).
خلاصه که آره، 1404 سال بزرگ و موفقی برای دنیای گیم بود. کلی بازی عالی منتشر شد. نمی خوام ارزش اون بازی ها رو پایین بیارم، اما LEGO Lord of the RIngs فارغ از هر چیزی، قطعا بازی سال (GOTY) منه و برای من حکم یک بهترین بازی قدیمی را داشت. و کسی چه می دونه، شاید 13 سال دیگه همین حرف ها رو در مورد Clair Obscur یا Pokemon Legends: Z-A بزنم. تا سال 1417 فعلا خداحافظ.
دنیای بازی های ویدیویی همواره در حال پیشرفت است، اما بازگشت به آثار کلاسیک نشان می دهد که یک طراحی خوب هرگز کهنه نمی شود. گاهی اوقات برای پیدا کردن بهترین تجربه، نیازی نیست به دنبال گرافیک های نسل بعدی باشیم، بلکه کافی است سراغ عناوینی برویم که با عشق و دقت ساخته شده اند و هنوز هم می توانند ما را ساعت ها سرگرم کنند.
