آلن ریکمن از نقش شرور خسته شد؛ چرا نقش های شرور ریکمن او را خسته کرده بود؟
برخی از بزرگترین لحظات درخشان دوران کاری آلن ریکمن زمانی بود که او برای قهرمان داستان دردسر درست می کرد، اما به گفته اما تامپسون، آلن ریکمن از نقش شرور خسته شد و چندان طرفدار بازی در نقش شخصیت های شرور نبود. تامپسون در مصاحبه ای با GQ، خاطره هم بازی شدن با دوست فقیدش را یادآوری کرد که در فیلم Sense and Sensibility محصول سال 1995 نقش کلنل برندون را بازی می کرد و گفت که او چقدر از اینکه برای تنوع در نقشی متفاوت ظاهر شده بود، هیجان زده بود.
او توضیح داد: «آلن ریکمن، که خدا رحمتش کند، خیلی خوشحال بود که در نقش فردی قهرمان و مهربان بازی می کند، زیرا به وضوح آلن ریکمن از نقش شرور خسته شد و از درخواست های مکرر برای بازی در نقش داروغه ناتینگهام ناراحت بود.»
آلن ریکمن که بازی هایش در نقش هانس گروبر در Die Hard و سوروس اسنیپ در فیلم های Harry Potter به راحتی در زمره محبوب ترین اجراهای دوران کاری اش قرار می گیرند، در سال 1991 در فیلم Robin Hood: Prince of Thieves تمام نگاه ها را به خود خیره کرده بود. کنسل کردن کریسمس و تهدید به درآوردن قلب کوین کاستنر با قاشق، کافی بود تا او برای این بازی نامزد جایزه بفتا (BAFTA) شود. با این حال، حتی پس از این موفقیت ها، آلن ریکمن از نقش شرور خسته شد و به دنبال تنوع بود.
خوشبختانه، همان قدر که بینندگان از تماشای آلن ریکمن در حالتی که گویی در نقش شخصیت شرور داستان سبیلش را تاب می داد لذت می بردند، برخی از بهترین آثار او نیز او را در نقش قهرمانی خوش قلب نشان می دادند که گواهی بر این بود که آلن ریکمن از نقش شرور خسته شد و می توانست فراتر از آن بدرخشد. علاوه بر حضورش در Sense and Sensibility در نقش کلنل برندون، می توان به نقش هایی همچون دوست پسر نجیب از دنیای پس از مرگ در Truly, Madly, Deeply، متاترون در فیلم Dogma ساخته کوین اسمیت، یا به قول الکساندر دین (یا همان دکتر لازاروس) در Galaxy Quest، «به پتک گرابثار قسم»، اشاره کرد.
چرا آلن ریکمن از نقش شرور خسته شد اما در آنها موفق بود؟
در نهایت، شاید تماشاگران برای دیدن او در نقش شخصیت شرور داستان هجوم می آوردند، حتی با وجود اینکه آلن ریکمن از نقش شرور خسته شد. اما چه در نقش آدم خوب و چه آدم بد، شکی نیست که وقتی نوبت به آلن ریکمن می رسید، همیشه یک بازی فوق العاده تضمین شده بود. برای اینکه خودتان برخی از این آثار را ببینید، لیست ماندگارترین بازی های او را در اینجا بررسی کنید.
این اشتیاق او برای کاوش در ابعاد مختلف بازیگری نشان می دهد که چگونه آلن ریکمن از نقش شرور خسته شد اما هرگز از عالی بودن دست نکشید.
میراث هنری آلن ریکمن فراتر از تیپ های شخصیتی تکراری است. او با استعداد بی نظیر خود ثابت کرد که حتی اگر بازیگری در یک قالب خاص به موفقیت برسد، اشتیاق برای تجربه ی ابعاد انسانی تر و مهربانانه تر می تواند جان تازه ای به کارنامه هنری او ببخشد و تصویری ماندگار از یک هنرمند چندوجهی در ذهن هواداران ثبت کند.
