خیلی وقت پیش، یعنی در آبان 1402، Marvel Studios به طور غافلگیرکننده ای از یک برند تولیدی جدید رونمایی کرد: Marvel Spotlight. برخلاف آثاری که لوگوی همیشگی Marvel Studios را یدک می کشند، هدف Spotlight که با سریال Echo در سال 2024 در Disney Plus آغاز به کار کرد، تمرکز روی سریال ها (و احتمالا فیلم هایی) است که واقع گرایانه تر هستند و تاثیر چندانی بر پیوستگی کلی MCU ندارند. در حالی که از آن زمان دقیقا دو سریال تلویزیونی تحت عنوان Marvel Spotlight منتشر شده، جدیدترین آن ها یعنی Wonder Man آنقدر خوب است که شاید تمام سریال های MCU باید در قالب Marvel Spotlight ساخته شوند و این نشان دهنده مسیر پیش روی Marvel است.
وقتی برای اولین بار اعلام شد که Echo این برچسب را خواهد داشت – سریالی که چندین بار در جدول پخش جابه جا شد و بعد هم بدون تشریفات به عنوان اولین سریال MCU که تمام قسمت هایش به صورت یکجا پخش می شد، در اوایل ژانویه منتشر شد – از بیرون اینطور به نظر می رسید که این برچسب یعنی «سریال هایی که برایمان مهم نیستند» یا با نگاهی مهربانانه تر، «به آن ها اعتماد نداریم». به همین ترتیب، Wonder Man هم چندین بار در جدول پخش عقب افتاد و قرار است به عنوان دومین اثر لایو-اکشن مارول که پخش یکجا دارد، این بار در اواخر ژانویه به جای اوایل آن، منتشر شود. تغییری بزرگ!
هدف اعلام شده برای Marvel Spotlight کمی سخاوتمندانه تر است. برد ویندر بام، مدیر بخش استریم، در پستی در وب سایت مارول گفت: «Marvel Spotlight پلتفرمی به ما می دهد تا داستان های واقع گرایانه تر و شخصیت محور را به صفحه نمایش بیاوریم و در مورد Echo، به جای پیوستگی بزرگتر MCU، بر روی چالش های سطح خیابانی تمرکز کنیم. درست همانطور که طرفداران کمیک برای لذت بردن از کمیک Ghost Rider Spotlight نیازی به خواندن Avengers یا Fantastic Four نداشتند، مخاطبان ما هم برای درک اتفاقات داستان مایا نیازی به دیدن سایر سریال های مارول ندارند.»
مسیر پیش روی Marvel؛ بعدی چیست؟
یحیی عبدالمتین دوم با ظاهری متفاوت و عینک آفتابی در این اثر جدید مارول حضور یافته است.
تصویر فوق یحیی عبدالمتین دوم را در نقش سایمون ویلیامز نشان می دهد که یکی از مهره های کلیدی در آینده مارول خواهد بود.
(امتیاز تصویر: Disney)
قصد بی احترامی به برد ویندر بام را نداریم، اما وقتی در نظر بگیرید که Echo از دل چندین فصل سریال Daredevil شبکه نتفلیکس و همچنین سریال Hawkeye در Disney Plus بیرون آمده و وقایع Daredevil: Born Again را زمینه سازی کرده، این حرف کمی ناصادقانه به نظر می رسد.
به طور مشابه، Wonder Man شخصیت ترور اسلتری (با بازی بن کینگزلی) را از فیلم Iron Man 3، اثر کوتاه All Hail the King و فیلم Shang-Chi and the Legend of the Ten Rings می آورد. همچنین شخصیت پی. کلیری (با بازی آرین موید) که در Spider-Man: No Way Home و Ms. Marvel حضور داشته و بخشی از سازمان Damage Control است که در چندین فیلم و سریال دیگر دیده شده، در اینجا حضور دارد.
پس اجازه دهید تعریف دیگری برای Marvel Spotlight ارائه دهیم: اینجا جایی است که سریال های تلویزیونی مارول شامل چیزهایی مثل «شخصیت ها»، «تم ها» و «احساسات» می شوند. و اگر اجرای نسبتا خوب Echo و اجرای واقعا عالی Wonder Man نشانه ای باشد، مارول بهتر است به جای اینکه به Spotlight به عنوان یک زباله دان نگاه کند، آن را مسیر پیش روی Marvel ببیند.
مطمئنا هر کسی فیلم و سریال های محبوب خودش را دارد و شاید نظر شما متفاوت باشد. اما ذهنیت وسواس گونه ی «بعدی چیست؟» در MCU به آن کمک کرد تا بیش از یک دهه بر فرهنگ عامه مسلط شود، پیش از آنکه به بن بست بخورد.
درباره وضعیت MCU بعد از فیلم Avengers: Endgame حرف های زیادی زده شده، پس اینجا دوباره به آن نمی پردازیم. اما حتی سرسخت ترین طرفدار هم نمی تواند منکر شود که از آن زمان به بعد، استقبال از این فرنچایز با نوسانات زیادی همراه بوده است. حداقل بخشی از این موضوع به این دلیل است که پاسخ مارول به سوال طرفداران که «بعدی چیست؟»، خیلی زود به «نمی دانیم» تبدیل شد.
مسیر پیش روی Marvel؛ راه درست این است
لوگوی اختصاصی واندر من که خبر از داستانی متفاوت در دنیای ابرقهرمانی می دهد.
واندر من با تمرکز بر شخصیت های ملموس، تجربه ای تازه را برای هواداران رقم می زند.
(امتیاز تصویر: Marvel Studios)
وارد دنیای Spotlight شوید. اگرچه در هر دو موردی که از این عنوان استفاده شده، می توان حدس زد که بعد از اتمام ساخت به پروژه اضافه شده است، اما این یک بیانیه ماموریت است که می تواند – و باید – در آینده به کار گرفته شود. Wonder Man مثال فوق العاده ای است؛ زیرا علیرغم تمام آن پیوندهایی که قبلا ذکر شد، با تمرکز دقیق روی ترور اسلتری و رابطه اش با بازیگر نوظهور سایمون ویلیامز (با بازی یحیی عبدالمتین دوم)، کاملا مستقل روی پای خود می ایستد. این پروژه یک گام مهم در مسیر پیش روی Marvel است.
Wonder Man به جای پرداختن به تهدیدات پایان دهنده به جهان که در اکثر پروژه های مارول دیده می شود و نیاز مفرط به زمینه سازی برای ده ها اثر دیگر که معلوم نیست ساخته شوند یا نه، به درون شخصیت ها نگاه می کند و همین موضوع باعث قوت آن شده است.
هیچ فشاری وجود ندارد که این اثر حتما چرخ دنده ای برای پیشبرد داستان های دیگر MCU باشد، چون این فقط یک داستان ساده درباره دو مرد است که سعی دارند در یک فیلم ابرقهرمانی نقشی بگیرند. این یک کمدی رفاقتی، یک مطالعه شخصیت و کاوشی در این است که بازیگری برای هر دوی آن ها چه معنایی دارد. همین و بس!
آیا این تغییری طراوت بخش نسبت به سریال های معمولی مارول که در آن ها همیشه همه چیز در حال منفجر شدن است، نیست؟ حتی سریال Daredevil: Born Again که آن هم اثری «خیابانی» محسوب می شود، در نهایت – خطر لو رفتن داستان از این نقطه به بعد – با تسلط کینگ پین (با بازی وینسنت دن آفریو) بر شهر نیویورک به پایان می رسد.
شاید بحث کل دنیا در میان نباشد، اما خطرات بسیار بزرگتر از آن چیزی است که در Wonder Man می بینیم؛ جایی که یک قسمت کامل به دویدن ترور اسلتری و سایمون ویلیامز در لس آنجلس اختصاص می یابد تا جای ساکتی پیدا کنند تا سایمون بتواند از خودش برای یک تست بازیگری ویدیو بگیرد. با این حال، این دغدغه های بسیار کوچک به اندازه نقشه های بزرگ کینگ پین اهمیت دارند، چون برای شخصیت هایی که تماشا می کنیم، به همان اندازه مهم هستند.
جالب اینجاست که این تعادل چیزی است که MCU در روزهای اولیه اش به خوبی به یاد داشت. Iron Man تماما درباره درک تونی استارک (با بازی رابرت داونی جونیور) از این بود که دنیا بزرگتر از خودش است. Thor داستانی کوچک درباره شخصیت اصلی (با بازی کریس همزورث) بود که در یک شهر کوچک کمی از غرورش کم می شود. Captain America تماما درباره اثبات ارزش های استیو راجرز (با بازی کریس ایوانز) بود. و با وجود اینکه اثر آخری به جنگ جهانی دوم می پرداخت، اما نبردهای نهایی در هر سه مورد نسبتا محدود و با تمرکز بر مسائل شخصی بودند. این رویکرد اولیه، درس های مهمی برای مسیر پیش روی Marvel دارد.
اگر راهی برای پیشرفت MCU وجود داشته باشد، احتمالا در آشفتگی حماسی و طاقت فرسای Avengers: Doomsday، با نبرد دکتر دووم و لوکی نیست، بلکه در شروع کار با یک ایده، یک تم و شخصیت هایی است که دوستشان داریم؛ دقیقا مثل Wonder Man. و اگر مارول بتواند بفهمد چطور به جای ساختن فیلم و سریال صرفا از روی عادت، پروژه ها را با این هسته های اولیه شروع کند؟ پس انتخاب من Marvel Spotlight خواهد بود و این همان مسیر پیش روی Marvel است که باید طی شود.
تمام قسمت های Wonder Man هم اکنون در Disney Plus در حال پخش است. برای اطلاعات بیشتر، نقد ما بر Wonder Man را بخوانید یا با راهنمای ما درباره سایر فیلم ها و سریال های آینده مارول، از آخرین اخبار Marvel Phase 6 باخبر شوید. این برنامه ها نیز بخشی از مسیر پیش روی Marvel هستند.
در نهایت، به نظر می رسد بازگشت به ریشه های شخصیت محور کلید اصلی موفقیت های آتی است. مارول با استفاده از پتانسیل های برند Spotlight می تواند دوباره اعتماد مخاطبانی را که از روایت های پیچیده و به هم پیوسته خسته شده اند، جلب کند و داستان هایی ماندگارتر خلق نماید.
Wonder Man is so good, it’s convinced me that Marvel should only do Spotlight shows from now on
