سریال Fallout با شکستن طلسم اقتباس های ضعیف از بازی های ویدیویی، توانست با روایتی وفادارانه و در عین حال مستقل، رضایت منتقدان و طرفداران را جلب کند؛ بسیاری معتقدند که این اثر در حال حاضر Fallout بهترین سریال در ژانر علمی تخیلی و پساآخرالزمانی است.
اقتباس های بازی های ویدیویی معمولا با تردید روبرو می شن، اما سریال 2 فصلی Prime Video که بسیاری آن را Fallout بهترین سریال می دانند، یکی از اون اقتباس های نادری هست که موفق شده با تقریبا هر قسمت جدید، سطح خودش رو بالاتر ببره.
برای مدت های طولانی، اقتباس های لایواکشن از بازی ها معمولا ناامیدکننده بودن، مخصوصا در صفحه نمایش های کوچک. اون ها یا به عنوان بازتفسیرهای اجباری از فرنچایزهای محبوب بازی های ویدیویی ظاهر می شدن، یا بدتر از اون، تقلیدهای توخالی بودن که ظاهر رو قرض می گرفتن اما روح منبع اصلی رو کاملا از دست می دادن. با این حال، Fallout بهترین سریال از نظر کیفیت و موفقیت بوده و استانداردهای جدیدی را تعیین کرده است. خوشبختانه، بالاخره به اقتباس های بازی هم در سینما و هم در تلویزیون جدی تر نگاه می شه.
فقط در چند سال اخیر، شاهد اقتباس های تلویزیونی فوق العاده ای از بازی هایی مثل The Last of Us بودیم. در بین اون ها، یکی شون مسلما به عنوان یکی از بهترین برداشت ها از یک بازی ویدیویی کلاسیک شناخته می شه و قول می ده که هر چی جلوتر می ره، بهتر هم بشه. بسیاری اعتقاد دارند که این همان Fallout بهترین سریال است.
چرا Fallout بهترین سریال اقتباس شده از بازی های ویدیویی است؟
در ادامه تصویری از شخصیت اصلی داستان را مشاهده می کنید که نمادی از معصومیت در دنیای خشن بیرون است.
لوسی در این صحنه با چالش های اخلاقی بزرگی روبرو می شود که شخصیت او را در طول فصل های آینده شکل می دهد.
اقتباس Fallout محصول Prime Video به قدری خوب عمل می کنه چون در هنر بالا بردن تدریجی تنش کلی در حین گسترش داستان و دنیای بازی (lore) استاد شده. در بخش های ابتدایی، Fallout به بیننده ها اجازه می ده تا با شخصی سازی معمای اصلی، به آرامی وارد دنیای اون بشن. در حالی که کدهای ظریفی درباره اتفاقاتی که ممکنه در دنیای پساآخرالزمانی اش افتاده باشه می ده، تمرکزش روی جستجوی لوسی برای پیدا کردن پدرش باقی می مونه.
در عین حال، با معرفی شخصیت ها و مفاهیم جدید که برای کسانی که با منبع اصلی آشنا هستن به ارجاعات جذابی به بازی ها تبدیل می شن، دنیای خودش رو هم گسترش می ده.
با این حال، وقتی به صورت سیستماتیک تصویر بزرگتر رو نشون می ده، مخاطب ها درباره NCR و Shady Sands بیشتر یاد می گیرن. با این کار، تضاد اصلی اش از یک موضوع شخصی به یک موضوع اجتماعی تبدیل می شه. در فصل 2، Fallout وقتی همه چیز رو از ریشه های جنگ گرفته تا انگیزه های پنهان کسانی که مخفیانه دنیا رو از سایه ها کنترل می کنن بررسی می کنه، به فضایی وجودی تر نزدیک می شه. این نشان می دهد که چرا Fallout بهترین سریال در ژانر خود است.
در قسمت های آینده، Fallout انتظار می ره دیدگاه خودش رو بیشتر گسترش بده و با تایید حضور پررنگ Fallout Supermutant در فصل های آینده، دنیای خودش رو حتی بزرگتر و خطرناک تر جلوه بده. توانایی سریال در پاداش دادن مداوم به بیننده ها در حالی که نشون می ده چطور دنیای تاریکش حتی بااخلاق ترین شخصیت ها رو هم فرسوده می کنه، چیزیه که اون رو به یک اقتباس درخشان تبدیل کرده. این واقعا ثابت می کند که Fallout بهترین سریال است.
اقتباس از Fallout اصلا کار راحتی نیست، چون کمدی بزن بکوب رو با وحشت های وجودی پساآخرالزمانی ترکیب می کنه. با این حال، سریال هنوز موفق می شه لحن کاملی رو انتخاب کنه که باعث می شه در بعضی لحظات خنده دار و در بعضی دیگه به شدت جدی باشه. این سریال نه تنها پر از لحظات خشن و شوخی های «ماهی خارج از آب» هست، بلکه طنز تلخی هم درباره طمع شرکت های بزرگ داره.
Fallout بهترین سریال تلویزیونی از بازی های ویدیویی تا به حال
حضور شخصیت های نمادین بازی در سریال، یکی از نقاط قوت بزرگ آن برای طرفداران قدیمی است.
این نمایش دقیق از مستر هاوس نشان دهنده توجه سازندگان به جزئیات ریز دنیای بازی است.
مستر هاوس با بازی جاستین ثرو با دستگاهی روی سرش که جلوی یک صفحه نمایش بزرگ در فصل 2 Fallout ایستاده
سریال هایی مثل Arcane و The Last of Us دارن استانداردهای بسیار بالایی رو برای برداشت های تلویزیونی از بازی های ویدیویی تعیین می کنن. با این حال، Fallout مسلما برداشتی حتی برتر از منبع اصلی خودش به نظر می رسه چون سعی نمی کنه داستان هایی رو که قبلا گفته شده، دوباره تعریف کنه. این سریال به شدت از داستان های موجود در بازی ها الهام می گیره، اما بیشتر به عنوان یک فصل جدید که در سال 2296 اتفاق می افته، روایت می شه.
این موضوع به سریال اجازه می ده تا چیزی فراتر از یک مکمل برای بازی اصلی باشه و به یک داستان کاملا مستقل تبدیل بشه که جهان بازی رو به روش های معناداری گسترش می ده. سریال راه های خلاقانه ای برای جذب مخاطبان جدید که با بازی های اصلی آشنایی ندارن پیدا می کنه، در حالی که برای راضی نگه داشتن طرفداران قدیمی، از داستان های شناخته شده الهام می گیره. به همین دلیل، Fallout بهترین سریال برای طرفداران جدید و قدیمی است.
Fallout حتی قبل از پخش فصل 2 در Prime Video، برای فصل سوم تمدید شد.
حتی از یک دیدگاه کاملا انتقادی، Fallout امتیاز درخشان Rotten Tomatoes رو در طول دو فصل خودش حفظ کرده. در حالی که فصل 1 سریال امتیاز 93٪ رو داره، جدیدترین فصل اون به امتیاز تقریبا کامل 96٪ افتخار می کنه.
از اونجایی که Fallout محصول Prime Video قبلا موفق شده بر «نفرین فصل دوم» که خیلی از اقتباس های تلویزیونی بازی های ویدیویی رو از پا درمیاره غلبه کنه، سخته باور نکنیم که در فصل های آینده حتی بهتر از این هم نشه. پس، می توان گفت که Fallout بهترین سریال در حال حاضر است.
در نهایت، موفقیت بی نظیر این اثر نشان داد که با درک درست از منبع اصلی و خلاقیت در داستان پردازی، می توان آثاری خلق کرد که هم برای گیمرها و هم برای مخاطبان عام جذاب باشد. انتظار برای فصل های بعدی بسیار بالاست و همه مشتاقند ببینند این مسیر صعودی تا کجا ادامه خواهد یافت.
Prime Video’s 2-Season Game Adaptation Keeps Levelling Up With Each Episode
