بحث های مربوط به حواشی هوش مصنوعی در بازی در سال 2026 به اوج خود رسیده و اعتماد میان استودیوهای بزرگی مانند لاریان و طرفدارانشان را به چالش کشیده است.
سال نو همگی مبارک! 2026! بالاخره رسیدیم! می خواستم یه ستون باحال درباره تصمیمات سال نو برای بازی های ویدیویی بنویسم، اما بعد تصمیم گرفتم هفته تعطیلم رو خراب کنم و در عوض چیزی بنویسم که باعث می شه کلی ایمیل عصبانی از طرف کسایی بگیرم که در 95 درصد موارد دیگه با من هم عقیده ان. و دلیلش اینه که می ترسم 2026 همون سالی باشه که حواشی هوش مصنوعی در بازی واقعا رو اعصاب می شه. قراره مدام درباره اش بشنویم و این موضوع قراره خیلی کلافه کننده باشه.
خب، بذارید صادق باشم: همین الان هم رو اعصابه. همون طور که احتمالا می دونید، مدیرعامل Larian توی یه مصاحبه گفت که تیمشون در مراحل اولیه برنامه ریزی بازی جدیدشون یعنی Divinity با هوش مصنوعی مولد آزمایش هایی انجام داده. خیلی از طرفدارها از این موضوع خوششون نیومد، مخصوصا چون بعضی از اعضای Larian قبلا مخالفت خودشون رو با هوش مصنوعی اعلام کرده بودن و عناوینی مثل Baldur’s Gate 3 و امکان اژدهای خانگی به خاطر اون لمس انسانی و ظرافتشون شناخته شده و محبوب هستن.
طرفدارهای دیگه فکر می کردن که دوری Larian از تست کردن یه ابزار جدید که می تونه (البته کلمه «می تونه» اینجا خیلی بار سنگینی داره) به تموم شدن سریع تر بازی ها و حذف فشار کاری کمک کنه، کار احمقانه ایه. اینترنت هم طبق معمول به جون هم افتاد.
چطور حواشی هوش مصنوعی در بازی در اواخر سال 2025 تیتر اخبار گیمینگ شد
مدیرعامل Larian از اون موقع شفاف سازی کرده که هیچ هنرمند کانسپتی اخراج نمی شه و این ابزارها برای کمک به کارمندها بودن، نه جایگزین کردنشون. بعد همه به بازی Clair Obscur: Expedition 33 اشاره کردن که در مراحل اولیه از هوش مصنوعی مولد استفاده کرده بود (تا حدی که اشتباها آرت های موقتی رو توی بازی باقی گذاشته بودن) و اینکه چطور مثل Divinity محکوم نشد. بعدا Expedition 33 هم محکوم شد و جایزه Indie Game Award اون پس گرفته شد، هرچند به نظر می رسه دلیلش این بود که نماینده شرکت گفته بود اصلا از هوش مصنوعی مولد موقع ثبت نام بازی استفاده نشده.
و بعد تیم Expedition 33 گفت که اونا فقط یکم از هوش مصنوعی استفاده کردن و از همون اول هم ازش خوششون نمیومد و یه جورایی پشیمون هستن. همچنین کارگردان Kingdom Come: Deliverance 2 هم پرید وسط و گفت همه احمقن که با واقعیت روبرو نمی شن. هیجان ها بالاست! صبر و تحمل هم کم!
و ما تازه اول راهِ این کلافگی هستیم. حالا بذارید ورق هام رو رو کنم. من طرفدار پروپاقرص هوش مصنوعی مولد نیستم. و من دقیقا می گم «هوش مصنوعی مولد» چون کسایی که از AI متنفرن، معمولا تر و خشک رو با هم می سوزونن، در حالی که اونایی که عاشق AI هستن، می گن که همه چیزش عالیه و باید به هر قیمتی ازش محافظت کرد.
وقتی بحث حواشی هوش مصنوعی در بازی و هنر پیش میاد (منظورم اینجا نظارت بر محصولات کشاورزی یا تا کردن پروتئین نیست)، به نظر می رسد دو تا بحث جدی وجود دارد: اونایی که موافقشن، آدم های بی روح و بی استعدادی هستن، و اونایی که مخالفشن، احمق هایی هستن که چسبیدن به اسب در حالی که ماشین ها دارن اونا رو جا می ذارن.
دنیای گیمینگ باید بفهمه حواشی هوش مصنوعی در بازی واقعا یعنی چی
یکی از مواردی که باعث شعله ور شدن بحث ها شد، استفاده از ابزارهای مولد در بازی های جدید بود. تصویری از شخصیت مائل در بازی اکسپدیشن 33 را در ادامه مشاهده می کنید.
این بازی به دلیل استفاده از هوش مصنوعی در مراحل اولیه تولید با انتقادات زیادی روبرو شد و برخی جوایز خود را به همین دلیل از دست داد.
پس نه، من از هوش مصنوعی مولد به دلایل زیادی که یا قبلا باهاشون موافق بودید یا مخالف، خوشم نمیاد. نیازی نیست سر احساسات شخصی من درباره عنصر انسانی هنر بحث کنیم و من قرار نیست نظر شما رو درباره اینکه چی باعث خلق شدن یه اثر می شه عوض کنم.
من بدم میاد که هوش مصنوعی روی مطالب دارای حق کپی رایت آموزش داده می شه. بدم میاد که دیتاسنترها قراره قبض برق من رو بالا ببرن و احتمالا ذخایر آب رو آلوده کنن. بدم میاد که خیلی از کاربرها همین الان هم با هوش مصنوعی مولد مثل یه خدای دانشِ بدون تعصب رفتار می کنن که می تونه به هر سوالی درست جواب بده، حتی وقتی بحث سر نظرات شخصی یا مسائل جدی سلامت روانه. بیشتر از همه، بدم میاد که خط تیره بلند که عصای دست نویسندگیه حالا با هوش مصنوعی تداعی می شه.
اما چیزی که قراره حتی رو اعصاب تر بشه، اختلاف نظر اساسی در این باره ست که هوش مصنوعی مولد اصلا برای چی توی بازی سازی استفاده می شه. منظورمون از «طرح موقت» چیه؟ اصلا کانسپت آرت چیه؟ آیا داریم نسخه اولیه آرتی رو می سازیم که هنرمندهای کانسپت روش کار کنن؟ آیا از هوش مصنوعی برای تکرار و اصلاح کانسپت آرت هایی که قبلا ساخته شدن استفاده می کنیم؟ اینا ایده پردازی های مبهم هستن یا دستورات خیلی دقیق؟
همین قضیه برای نویسندگی هم صدق می کنه. متن موقت توی یه بازی نقش آفرینی چیه؟ بحث حواشی هوش مصنوعی در بازی اینجا نیز مطرح است. آیا داریم درباره یه پلات داستانی پایه حرف می زنیم که تولید شده و قراره توسط حرفه ای ها خوشگل سازی بشه؟ یا منظورمون درخت های گفتگوی معمولیه که اجازه می ده بازی تست بشه. اوه، و تست کردن. ظاهرا هوش مصنوعی قراره بازی ها رو تست کنه. آیا این باعث از بین رفتن شغل ها می شه؟ هوش مصنوعی چطور بازی رو تست می کنه؟ تکنولوژی زیرساختیش چیه؟ چند تا سوال می تونم توی یه پاراگراف بپرسم؟
هرچی طرفدارها کمتر بفهمن که این تکنولوژی چطور داره استفاده می شه و هرچی سازنده ها درباره استفاده یا عدم استفاده از اون کمتر شفاف باشن، این موضوع فقط کلافه کننده تر می شه. و نه، من نمی گم طرفدارها باید درباره نحوه کار هوش مصنوعی «خودشون رو آموزش بدن». اونا کلیات رو می فهمن. دست بردارید از اینکه بگید اگه فقط معادلات ریاضی پشت یادگیری ماشین رو یاد می گرفتن، همه باهاش موافق می شدن.
مشکل این نیست. مشکل اینه که به طرفدارها گفته نمی شه چطور یا حتی اصلا ازش استفاده شده یا نه، تا وقتی که تبدیل به یه بحران روابط عمومی بشه. این باعث تشدید حواشی هوش مصنوعی در بازی می شود. تفاوت زیادی هست بین «ما با هوش مصنوعی آزمایش کردیم تا یه چیزهایی رو تست کنیم و ازش متنفر شدیم» و «ما از هوش مصنوعی برای ساختن پایه و اساس بازی استفاده کردیم» و همه این ها قرار هست توسط بلندترین صداهای ممکن، چه موافق و چه مخالف، چه حرفه ای و چه آماتور، با هم قاطی بشن.
خط مقدم جنگ برای حواشی هوش مصنوعی در بازی همین حالا هم کشیده شده
استودیوی لاریان که با سری دیوینیتی به شهرت جهانی رسید، اکنون در مرکز توجه و قضاوت های سخت گیرانه منتقدان قرار گرفته است.
این تصویر هنری نشان دهنده جزئیاتی است که طرفداران نگرانند با ورود هوش مصنوعی به فرآیند طراحی و خلق کانسپت ها، روح و اصالت انسانی خود را برای همیشه از دست بدهند.
و درست مثل اینکه شاید شما نظرتون رو عوض نکنید چون من توی Threads سرتون داد زدم، به زور خوروندن هوش مصنوعی به مردم هم اونا رو هیجان زده تر نمی کنه. من این استدلال رو دیدم که الان دیگه واقعا غیرممکنه از محصول هوش مصنوعی استفاده نکرد، چون این تکنولوژی کدهایی نوشته که در بسیاری، اگه نگیم اکثر اپلیکیشن ها و سیستم عامل های محبوب استفاده می شه. «همین الان هم توی کامپیوترت هست، پس چرا باهاش می جنگی؟»
بعد طرفدارهایی رو دارید که هر چیزِ خودکار توی کامپیوتر مثل تولید محتوای رویه ای رو با هوش مصنوعی مولد یکی می دونن، پس اگه بهش فکر کنید، واقعا دهه هاست که دارید از این ابزار استفاده می کنید. و البته، این وسط آدم های معمولی هستن که صرفا از اینکه برای کارشون ایمیل نمی نویسن و عکس های عجیب غریب از بچه هاشون در حال بازی در مسابقه Super Bowl می سازن تا آنلاین به اشتراک بذارن، لذت می برن.
از اون طرف، بحث کردن درباره اینکه الان همه چیز هوش مصنوعیه و این تکنولوژی اجتناب ناپذیره و شرکت ها مخفیانه دارن ازش استفاده می کنن، واقعا به بازی شما در برابر آدم های ضد هوش مصنوعی کمکی نمی کنه. تمام کاری که دارید می کنید اینه که یه بخش پارانوئید از مخاطب هاتون می سازید که احساس می کنه باید مدام حواسش به محصولی باشه که نمی خواد. این وضعیت به حواشی هوش مصنوعی در بازی دامن می زند. شما حس اونا رو نسبت به هوش مصنوعی بهتر نمی کنید یا نشون نمی دید که چطور داره خودِ بازی یا زندگی کارمنداتون رو بهتر می کنه، شما فقط دارید بهشون می گید که چاره ای ندارن و اگه خوششون نمیاد می تونن برن بازی های قدیمی رو توی حراج Steam بخرن.
حتی اگه فکر می کنید همه این ها احمقانه ست، که درکتون می کنم، هرچی این بحث طولانی تر بشه، آدم های بیشتری به چیزهایی مثل یه موسیقی متن عجیب یا یه دیالوگ ناهنجار یا یه پس زمینه نقاشی شده با دست که یکم از ریخت افتاده، مشکوک می شن. همه چیز قراره تبدیل به میدان جنگ بشه بر سر اینکه چی واقعیه و چی فیک، چی مفیده و چی بی روح.
من احترام می ذارم که این یه وضعیت عجیب برای آدم های موافق هوش مصنوعیه. اونا به درستی معتقدن که این یه تکنولوژی انقلابی هست که می تونه تمدن رو حتی بیشتر از اینترنت تغییر بده. پس حتما خیلی عجیبه که یه مشت آدم عشقِ بازی مثل من دارن جار می زنن که دوسش ندارن. مطمئنم این حس رو داره که به بشریت یه عصای جادویی داده شده و یه سری آدم نادان هنوز ترجیح می دن برگردن به همون چوب پوسیده قدیمی.
اما وقتی طرفدارها از هوش مصنوعی در بازی ها ناراحت هستن، رفتار با اونا طوری که انگار احمق های ساده لوحی هستن، اون اعتماد رو برنمی گردونه. فقط باعث می شه صداشون بلندتر بشه و یه چرخه بازخورد از فشار ایجاد بشه.
وقتی سازنده ها گارد دفاعی می گیرن یا نگرانی ها رو از دم به عنوان حماقت رد می کنن، فقط باعث می شه آدم های سمجی مثل من بیشتر روی حرفشون پافشاری کنن. و وقتی آدم های سمجی مثل من پافشاری می کنن، افراد موافق هوش مصنوعی کلافه می شن که چرا انعطافی در بحث وجود نداره و اونا هم پافشاری می کنن. تناقض قضیه اینجاست که شفافیت هم باعث واکنش های منفی می شه و هم ازش جلوگیری می کنه. که بازم می گم، این فقط باعث می شه کل این ماجرا رو اعصاب بشه.
پس ما در وضعیتی هستیم که بهمون گفته می شه هوش مصنوعی در بازی سازی اجتناب ناپذیره، اما گیجی و سردرگمی زیادی وجود داره که واقعا برای چی ازش استفاده می شه، که فقط طرفدارهای هر دو جبهه رو کلافه می کنه. اگه تیم Expedition 33 داره راست می گه که سال 2022 هوش مصنوعی رو امتحان کردن ولی دوسش نداشتن، من حاضرم باورشون کنم.
اگه Larian می گه که با وجود استفاده از هوش مصنوعی، در واقع داره کادر خلاق خودش رو گسترش می ده، حاضرم باورش کنم. من واقعا می خوام باور کنم که اکثریت قریب به اتفاق مردم، حتی در صورت مخالفت، با حسن نیت وارد این بحث می شن. اما هرچی شرکت ها بیشتر پنهان کاری کنن و واقعیتِ هوش مصنوعی رو مخفی کنن، هوش مصنوعی بیشتر به میدان جنگی برای طرفدارها تبدیل می شه.
می دونم، می دونم. این هم می گذره. بهش عادت می کنیم، حتی اونایی از ما که دوسش نداریم. یه ذره اینجا، یه ذره اونجا. چه ضرری داره؟ اما تا اون موقع، کل این ماجرا اون قدر به طرز وحشتناکی آزاردهنده خواهد بود که حتی نمی تونم تحملش کنم. این هم ممکنه که من خودم بخش بزرگی از مشکل باشم.
در نهایت، شفافیت تنها راهی است که می تواند این شکاف عمیق را میان توسعه دهندگان و بازیکنان پر کند. اگر سازندگان بازی بخواهند از تکنولوژی های جدید و بحث برانگیز استفاده کنند، باید یاد بگیرند که چگونه با مخاطبان خود صادق باشند، در غیر این صورت این تنش های بی پایان همچنان به پیکره خلاقیت در صنعت بازی ضربه خواهد زد.
2026 Is Going To Be The Year AI in Gaming Gets Super Annoying
