بازی Panline به عنوان Panline دنباله غیررسمی Mirror’s Edge، یک اثر مستقل و جهان باز در سبک پارکور است که با الهام از آثار کلاسیک استودیو دایس، تجربه ای نوستالژیک و مدرن را برای علاقه مندان به پلتفرمر اول شخص فراهم می کند.
اگه شما هم مثل من از بازی Mirror’s Edge Catalyst ناامید شدین، پس بازی Panline، یه بازی پارکور جهان باز مستقل که مشخصه از اثر کلاسیک استودیو DICE الهام گرفته، ممکنه ارزشش رو داشته باشه که زیر نظر داشته باشینش، مخصوصا اگه به دنبال Panline دنباله غیررسمی Mirror’s Edge هستین، البته تا وقتی که EA پاش رو وسط نذاره.
همون طور که هر کسی که منتظر یه بازی جدید از Burnout، SSX، Fight Night، Def Jam یا Army of Two هست می دونه، EA کلی فرنچایز خوابیده تو دست و بالش داره که فقط از انجام هر کاری باهاشون خودداری می کنه. شاید دردناک ترین نمونه اش Mirror’s Edge باشه، که یه اثر کلاسیک فوری بود وقتی در سال 2008 عرضه شد و باعث شد مردم تا نزدیک به یه دهه التماس یه دنباله رو بکنن.
اگه بخوایم با EA و Dice منصف باشیم، اونا در واقع در سال 2016 با بازی Catalyst یه دنباله برای Mirror’s Edge رو امتحان کردن، اما بعد از اون همه انتظار، در نهایت با شکست مواجه شد. با توجه به اینکه Catalyst انتظارات رو برآورده نکرد و Dice هم الان در برزخ Battlefield گیر کرده و حتی گزارش هایی مبنی بر استفاده از هوش مصنوعی در Battlefield 6 به عنوان ابزاری فریبنده برای توسعه اولیه منتشر شده است، کاملا مشخصه که دیگه هیچ وقت یه بازی درست و حسابی از Mirror’s Edge نخواهیم داشت، اما به لطف Panline، به نظر نمی رسه این موضوع مشکل چندان بزرگی باشه. اینجاست که Panline دنباله غیررسمی Mirror’s Edge وارد میدان می شود.
Panline دنباله غیررسمی Mirror’s Edge؛ همان چیزی که انتظار داشتیم
“صبر کن، داری بهم می گی این Mirror’s Edge نیست؟”
مثل همیشه، باید این کار رو بسپاریم به توسعه دهنده های مستقل بااستعداد تا چیزی رو که توی بازی های بزرگ (Triple-A) جاش خالیه بهمون بدن. نمونه بارزش بازی Panline هست، یه بازی پارکور جهان باز که کاربر توییتر ایندی گیم جو (IndieGameJoe) اخیرا وقت گذاشت تا معرفیش کنه و مستقیم فرستادش صدر لیست آرزوهای استیم من. بسیاری آن را به عنوان Panline دنباله غیررسمی Mirror’s Edge می شناسند.
اگه ویدیوهای گیم پلی و اشاره های مکرر من بهتون سرنخی نداده، Panline مشخصا قراره یه جانشین معنوی برای Mirror’s Edge باشه، و نه فقط به خاطر اینکه یه بازی پلتفرمر اول شخص با کلی حرکات مشابه هست. حتی همون حس و حال بصری فضاهای برزخی رو داره، هرچند که به جای فقط قرمز، تمرکز بیشتری روی رنگ های سبز و آبی داره. این شباهت ها باعث شده تا Panline واقعا به عنوان یک Panline دنباله غیررسمی Mirror’s Edge حس شود.
لیست استیم بازی حتی یه اشاره کوچیک و جالب هم داره، که به عبارت “Edge of a New Hierarchy” اشاره کرده. این خود اشاره ای ظریف به الهام گیری از Mirror’s Edge در این Panline دنباله غیررسمی Mirror’s Edge است.
البته به نظر می رسه Panline چندتا ترفند هم توی آستینش داره، چون دنیای بازی نقشه نداره و برای جابه جایی به یادگیری محیط توسط خودتون تکیه می کنه. خودِ Panline که اسم بازی ازش گرفته شده، یه دستگاه شبیه PSP هست که باید در طول بازی ازش نگهداری بشه و اگه موقع دویدن توی محیط حواستون نباشه، ممکنه آسیب ببینه. این جزئیات، Panline را به یک Panline دنباله غیررسمی Mirror’s Edge با هویت مستقل تبدیل می کند.
به این ها یه سیستم شغلی رو هم اضافه کنین که بهتون اجازه میده موقع تحویل دادن محموله ها همه چیز رو به خطر بندازین؛ پس قطعا به نظر می رسه Panline طعم و مزه خاص خودش رو داره، حتی اگه این طعم خیلی واضح غرق در نوستالژی سال 2008 باشه. با این حال، شباهت های چشمگیر باعث شده که بعضی ها این بازی رو که الان حسابی وایرال شده، هم به سرقت ادبی متهم کنن و هم بگن زیادی خوبه که واقعی باشه و احتمالا با هوش مصنوعی ساخته شده، علی رغم اینکه بسیاری آن را Panline دنباله غیررسمی Mirror’s Edge می نامند.
خیلی از کامنت های زیر پست ایندی گیم جو (IndieGameJoe) اشاره کردن که Panline هم از نظر بصری و هم انیمیشن ها، یکم بیش از حد به Mirror’s Edge نزدیکه و اگه EA بویی ببره و بهش بربخوره، ممکنه مشکلاتی ایجاد بشه. رد کردن بحث های مربوط به هوش مصنوعی یکم راحت تره، چون توسعه دهنده بازی یعنی ویریدین مترز (Viridian Matters) قبلا بازی مشابه ای به اسم Ikarus Parkour ساخته که نشون میده بخش زیادی از کارهای پایه از اونجا منتقل شده.
Panline ثابت می کند که اشتیاق طرفداران برای تجربه سبک پارکور اول شخص هنوز زنده است. این بازی با ترکیب المان های آشنای قدیمی و ایده های نوآورانه مانند سیستم Panline، مسیری را ادامه می دهد که سال ها پیش آغاز شده بود و اکنون در دستان استودیوهای مستقل به بلوغ می رسد.
