نقد Bridgerton Season 4 بخش دوم به بررسی تحولات عاطفی بندیکت، چالش های اجتماعی سوفی و پیوندهای پیچیده میان شخصیت های فرعی می پردازد که این فصل را به تجربه ای افسانه ای و در عین حال واقع گرایانه تبدیل کرده است.
اشراف زاده ها هیچ وقت برای مدت طولانی آروم نمی مونن. در اینجا به نقد Bridgerton Season 4 بخش دوم می پردازیم که بازگشتی درخشان داره. در انتهای بخش اول فصل 4 Bridgerton، اولین تلاش بندیکت (لوک تامپسون) برای واقع بینی، وقتی از سوفی خواست معشوقه اش باشه، با شکستی غیرعاشقانه مواجه شد. اما حالا، پسر دوم خانواده Bridgerton مرد دیگه ای شده. برای اون، سوفی (یرین ها) فقط یه سرگرمی نیست که ولش کنه؛ بندیکت با تمام وجود پاش ایستاده و در نتیجه، بیننده هم همین طوره.
با اینکه بندیکت هنوز هویت “بانوی نقره پوش” رو نمی دونه، خوشبختانه جستجوی خسته کننده اش رو رها می کنه، چون سوفی تمام فکر و ذکرش رو مشغول کرده. با این حال، همون طور که آقای Bridgerton یاد می گیره، عاشق بودن یه چیزه، اما زندگی کردن در دنیایی که رابطه تون رو قبول نمی کنه، یه چیز دیگه است. وقتی عشق برای رسیدن به یه پایان خوش کافی نیست، چیکار میشه کرد؟
سوفی به عنوان سیندرلای فصل 4 Bridgerton، با کلی مشکلات دیگه دست و پنجه نرم می کنه؛ لیدی آرامینتای (کیتی لیانگ) کینه توز که حالا با دخترهاش به “گراونر اسکوئر” نقل مکان کرده، در نزدیکی خونه Bridgerton قرار داره. و لیدی پن وود سابق هم تشنه به خونه.
همون طور که لیدی ویسل داون بهتون میگه، مسائل قلبی همیشه پیچیده هستن. در نیمه دوم فصل 4 Bridgerton، این پیچیدگی ها به اوج خود می رسند و در ادامه، این موضوعات به تفصیل بررسی می شوند؛ چه این روابط مثل دوستی ملکه شارلوت (گلدا روشوول) و لیدی دنبری (آجوآ آندو) وارد مسیرهای ناشناخته بشه، چه یه عشق در فصل دوم زندگی باشه، مثل وایولت (روت گمل) و لرد اندرسون (دنیل مارکوس)، یا حتی برداشتن اولین قدم ها در دنیای خواستگاری، مثل هایسنت (فلورنس هانت) و گریگوری (ویل تیلستون). نیمه دوم فصل 4 Bridgerton قطعا دل تماشاگرها رو می بره، حتی با اینکه ما رو مجبور می کنه با تمام پیچیدگی های عشق روبرو بشیم.
نقد Bridgerton Season 4 بخش دوم؛ داستان عشق بندیکت و سوفی
در این بخش از سریال، شاهد تعاملات عمیق تری میان شخصیت های اصلی هستیم که در تصویر زیر به خوبی نمایان است.
این قاب تصویر، به خوبی تنش و اشتیاق موجود در نیمه دوم فصل را بازگو می کند.
لیام دنیل/نتفلیکس
بخش اول فصل 4 Bridgerton به خاطر دوگانگی توجه بندیکت بین خیال (بانوی نقره پوش) و واقعیت (سوفی) آسیب دید. مردی که نمی دونه چی می خواد، نقش اول عاشقانه جذابی نیست، اما بندیکت از طریق عشقش به سوفی، جلوی چشم های ما بزرگ میشه. خودشناسی و تکامل، نه فقط در عشق بلکه در زندگی، رضایت بخش ترین نوع قوس شخصیتیه و بندیکت خودش رو به عنوان بهترین نقش اول مرد Bridgerton تا به اینجا ثابت می کنه.
بندیکت و سوفی باید با دنیای واقعی جوری روبرو بشن که هیچ کدوم از زوج های اشراف زاده Bridgerton تا حالا مجبور نبودن، و مشکلاتی که به ویژه سوفی باهاشون مواجه میشه، برای هر زن مدرنی که امروز سریال رو تماشا می کنه، قابل درکه. با تمرکز روی این مسائل جدی، مشخص می شود که سریال این خطر رو داشت که کمی از اون فضای رویایی و فرار از واقعیتی که باعث میشه سریال این قدر اعتیادآور باشه رو از دست بده.
با این حال، با استفاده هوشمندانه از کلیشه “عشق ممنوعه”، بندیکت و سوفی کیفیت افسانه ای داستان عشقشون رو حفظ می کنن. اشتیاق و پنهان کاری، نون و پنیر Bridgerton هستن و همون چیزهایی هستن که یه عشق ممنوعه رو این قدر وسوسه انگیز می کنن. طرفدارهای Bridgerton موفقیت یک فصل رو با میزان حرارت و شور و اشتیاقش می سنجن و بدون اینکه چیزی رو لو بدم، بندیکت و سوفی هر دوی این ها رو به حد اعلا دارن.
ما الان چهار فصله که شاهد دلربایی های لوک تامپسون در نقش بندیکت هستیم و حالا اون حریف قدری مثل یرین ها پیدا کرده که صحنه رو مال خودش می کنه. شیمی اون ها روی پرده اون قدر پراحساسه که یه نگاه دزدکی از اون طرف اتاق، همون قدر حالتون رو دگرگون می کنه که وقتی پشت درهای بسته هستن.
شباهت های داستانی فصل 4 Bridgerton به سیندرلا در بخش اول، بندیکت رو به طرز ناشیانه ای محدود کرده بود، اما در بخش دوم اون رو آزاد می کنه. در واقع می بینیم که بدون ریشه های افسانه ای تثبیت شده این فصل، پایانش می تونست خیلی راحت بیش از حد نمایشی و ملودرام به نظر برسه. در عوض، داستان عشق بندیکت و سوفی در حالی که با شرایط خودش پیش میره، ویژگی های کلاسیک عاشقانه ای که باعث محبوبیت این ژانر شده رو هم جشن می گیره. اگه این یه پایان خوش برای طرفدارهای عاشقانه نیست، پس دیگه نمی دونم چیه.
بررسی داستان های فرعی در نقد Bridgerton Season 4 بخش دوم
فرانچسکا در این فصل با چالش های درونی جدیدی روبرو می شود که در صحنه زیر با میکائیلا به تصویر کشیده شده است.
نگاه های معنادار در این صحنه، لایه های پنهانی از داستان این فصل را برای بیننده آشکار می سازد.
لیام دنیل/نتفلیکس
در بخش اول فصل 4، خط داستانی “اوج” فرانچسکا (هانا داد) بیشتر از هر شب نامه لیدی ویسل داون، توجه مخاطب ها رو جلب کرد. داستان فرعی درباره ششمین فرزند خانواده Bridgerton که در حال کشف لذت های زنانه و تلاش برای رسیدن به اون با همسرش بود، گنجینه ای از پتانسیل بود که قول می داد در بخش دوم به نقطه اوج برسه.
خط داستانی فرانچسکا در فصل 4 Bridgerton قطعا به یه جایی می رسه، هرچند اون چیزی نیست که کسی انتظارش رو داشت. این موضوع باعث بد شدنش نمیشه و قطعا با تم های این فصل درباره واقعیت های تلخ عشق همخوانی داره، هرچند شدت اون باعث شد تمرکز از بقیه داستان های این فصل برداشته بشه. در ادامه، به بررسی عمیق تر این شخصیت می پردازیم. اگه چیزی باشه، این نشونه جذابیت “داد” در نقش فرانچسکا است. اون ثابت کرده که یکی از بااستعدادترین بازیگرهای Bridgerton هستش، که وقتی نوبت به فصل اختصاصی خودش برسه، خبر خوبیه.
در مورد بقیه داستان های فرعی فصل 4 Bridgerton، اگه در بخش اول مثل یه کدو تنبل بودن، در بخش دوم به کالسکه ای تبدیل شدن که شایسته خود سیندرلاست. داستان آگاتا که می خواست دربار شارلوت رو ترک کنه، اولش خیلی کند پیش می رفت، اما با وارد کردن آلیس ماندریچ (اما نائومی) و علاقه ملکه به غیبت، تونست به شکلی شیرین و جذاب که لایق این شخصیت های فوق العاده است، پیش بره.
الوئیز (کلودیا جسی) نسبت به فصل های دیگه همچنان در حاشیه است، اما “جسی” تا بخش دوم به خوبی در نقش مکمل جا می افته. مثل ملکه و لیدی دنبری، داستان الوئیز هم به دوستی های زنانه نگاه می کنه، به خصوص صدمه ای که این دختر شورشی خانواده Bridgerton با ناچیز شمردن آرزوهای عاشقانه و سنتی زن های اطرافش، به اون ها وارد کرده. تلاش اون برای جبران اشتباهاتش خیلی تاثیرگذاره و همچنین راه رو برای خود الوئیز به عنوان یک نقش اول عاشقانه جذاب در آینده باز می کنه.
وایولت Bridgerton و لرد مارکوس اندرسون، کمی از درخششون به عنوان الماس داستان فرعی فصل رو از دست میدن، اما عشق دلنشین و گاهی غیرقابل پیش بینی اون ها همچنان دلیلیه بر اینکه چرا ما به داستان های عاشقانه پخته تر روی پرده، چه در این سریال و چه در آثاری که به بررسی تحولات ازدواج در The Gilded Age برای جرج و برتا می پردازند، نیاز داریم. در طرف دیگه ماجرا، آماده سازی های هایسنت و گریگوری برای ورود به جامعه خیلی شیرین و روحیه بخشه و بدون اینکه بیش از حد لوس بشه، حس خوبی به آدم میده.
شاید بهترین بخش فصل سیندرلایی Bridgerton، تمرکز روی خدمتکارها باشه. دیدن بخش بیشتری از زندگی اون ها عمق گرمی به سریال اضافه می کنه بدون اینکه تمرکز رو از شخصیت های اصلی بگیره. در نهایت، نقد Bridgerton Season 4 بخش دوم نشان می دهد که سریال با ترکیب زیرکی از داستان های اصلی و فرعی، رضایت مخاطب مدرن را جلب می کند.
نیمه دوم فصل چهارم بریجرتون با موفقیت توانست انتظارات را برآورده کند و تعادلی میان وفاداری به ریشه های افسانه ای و پرداختن به مسائل ملموس انسانی ایجاد نماید. این اپیزودها با تکیه بر بازی های درخشان و کارگردانی دقیق، نه تنها پرونده عشق بندیکت را به شکلی زیبا پیش می برند، بلکه مسیر را برای روایت های هیجان انگیز بعدی در دنیای اشرافی لندن هموار می کنند.
