همین امروز، یه خبر خیلی جالب درباره حرف های جنیفر هیل (Jennifer Hale) افسانه ای منتشر کردیم. ماجرا از این قراره که اون به Polygon گفته که کدوم صحنه از سه گانه Mass Effect بیشترین تاثیر رو روش گذاشته. اما هیل همیشه نظرات عمیق و جالبی میده و توی همون مصاحبه کلی حرف دیگه هم زده. چیزی که به اندازه واکنش احساسی اون به خداحافظی یه توریان (Turian) خاص برای من جالب بود، نگاهش به این بود که تعهد Mass Effect و بازنمایی به فراگیر بودن (Inclusivity) چقدر تاثیرگذار بوده.
Mass Effect و بازنمایی؛ «یه چیزی باعث شد گوشی ام رو بردارم»
در این تصویر، شپرد زن را در حال بررسی تجهیزات خود مشاهده می کنیم که نشان دهنده قدرت و استقلال این شخصیت در دنیای بازی است.
استفاده از ابزار Omni توسط شپرد یکی از نمادهای تکنولوژی پیشرفته در سه گانه است که در نسخه های ریمستر به زیبایی بازسازی شده است.
صحبت از افسانه ای شد… یعنی همون Legendary Edition. این اسم نسخه ریمستر عالی سه گانه است که سال 2021 منتشر شد. فقط دیدن تریلرش، که برخلاف دوران بازاریابی نسخه اصلی، این بار به وضوح «شپرد زن» (FemShep) رو نشون می داد، جنیفر هیل رو حسابی تحت تاثیر قرار داد. اون می گه: «یه چیزی باعث شد گوشی ام رو بردارم چون فقط می خواستم اون لحظه کنار همه اعضای جامعه Mass Effect باشم و این قدرت Mass Effect و بازنمایی را نشان می دهد.» و در ضمن، اون خیلی تاکید داره که ما رو یه جامعه (Community) خطاب کنه، نه فقط «طرفدار».
«من از کلمه “طرفدار” استفاده نمی کنم. باهاش خیلی راحتم نیستم، چون همه کسایی که اون بیرون هستن یه جامعه رو تشکیل میدن. شما در واقع طرف دیگه این تجربه هستید. واقعا شگفت انگیزه که این بازی چقدر برای مردم ارزشمنده.» – جنیفر هیل به Polygon
یکی از جنبه های کلیدی بازی، روابط عاطفی و انسانی عمیق بین کاراکترها است که در تصویر زیر به خوبی نمایان شده است.
تعامل بین شخصیت ها در لحظات حساس Mass Effect 3 عمق داستانی بازی را دوچندان کرده و احساسات بازیکن را درگیر می کند.
خب، دوباره ثابت شد که جنیفر هیل فوق العاده ست. حالا بریم سراغ اصل مطلب. اون وقتی گوشی اش رو برداشت، شاهد اولین واکنش های جامعه بازی بود: «اونا می گفتن: “معنای واقعی دیده شدن و Mass Effect و بازنمایی همینه.” و این حرف واقعا روی من اثر گذاشت.» این موضوع برای هیل از نظر شخصی خیلی مهمه. اون توی دورانی بزرگ شده که، به قول خودش، با زن ها مثل «شهروند درجه دو» رفتار می شد؛ برای همین تریلر بازی بهش نشون داد که چقدر قدم های بزرگی برای تموم کردن این وضعیت برداشته شده:
«آدم فقط به شهروند درجه دو بودن عادت می کنه و حتی متوجهش نمیشه، تا اینکه یه نفر تو رو توی کلاس درجه یک قرار میده و با خودت میگی: “خدای من، پس حسش اینجوریه.” و بعد تازه می فهمی چیا رو از دست دادی.»
لحظات دراماتیک و حماسی بازی، مانند هجوم ریپرها به زمین، همواره در یاد و خاطره بازیکنان و اعضای این جامعه باقی مانده است.
این صحنه خیره کننده از Mass Effect 3 به خوبی استیصال و در عین حال اراده قهرمان بازی را در برابر تهدیدات فضایی به تصویر می کشد.
اما Mass Effect، حتی اگه تبلیغاتش در ابتدا برای نشون دادن گزینه شپرد زن خیلی محتاطانه بود، همیشه در کل حامی فراگیر بودن و Mass Effect و بازنمایی واقعی بوده است. یادتون بیاد که دنباله های این بازی که خیلی هم فراگیر بودن کی منتشر شدن: به ترتیب در سال های 2010 و 2012. اون موقع زمانه فرق می کرد. نسخه اول خیلی وارد این مسائل نشد، اما خیلی از طرفدارها – ببخشید، اعضای جامعه! – توی دو تا از عناوین AAA یعنی ME2 و ME3 آرامش پیدا کردن؛ بازی هایی که مثل توضیحات سازنده درباره حضور جکی در بازی Cyberpunk 2077 که روی پیوند عاطفی با همراهان تمرکز دارد، گزینه های واقعی برای روابط عاطفی ارائه می دادن که لزوما محدود به کلیشه های مرسوم نبود.
«[من] فورا متوجه شدم که کجاها دیده شدم و بقیه مردم کجاها نادیده گرفته شدن. […] این بازی به خیلی ها حس دیده شدن و Mass Effect و بازنمایی ارزشمند داد. فکر نمی کنم بشه تاثیر این موضوع رو دست کم گرفت.»
حالا که به عقب نگاه می کنیم، می بینیم که بله، BioWare واقعا کارش درست بود. مسیرهای داستانی و عاطفی عمیقی که نشان دهنده Mass Effect و بازنمایی گسترده بود، برای سلیقه های مختلف وجود داشت. با اینکه خود من آدم خیلی معمولی ای هستم، اما دیدن واکنش بعضی از دوستام وقتی می فهمیدن یک سه گانه ویدیو گیمی پرهزینه و فضایی واقعا بهشون اهمیت میده، اون هم در زمانی که این کارها ریسک زیادی داشت، واقعا لذت بخش بود. این گواهی بر قدرت بازنمایی در بازی هاست.
در نهایت، میراث Mass Effect فراتر از یک بازی علمی-تخیلی ساده است. این سه گانه با شکستن مرزها و اولویت دادن به تنوع و دیده شدن تمام افراد، استانداردی جدید در صنعت بازی تعیین کرد. صحبت های جنیفر هیل به ما یادآوری می کند که هنر بازی سازی چقدر می تواند در تغییر نگرش های اجتماعی و ایجاد حس تعلق در میان اعضای یک جامعه بزرگ و جهانی مؤثر باشد.
Jennifer Hale Looks Back On The Mass Effect Trilogy’s Legacy Of Inclusivity
