فیلم Jet Li Martial Arts of Shaolin نمایانگر آخرین همکاری کلاسیک این ستاره با استودیو برادران شاو و مروری بر پایان دوران طلایی فیلم های کونگ فوی سنتی در اواسط دهه هشتاد میلادی است.
با این که فیلم Jet Li Martial Arts of Shaolin توی کارنامه هنری جت لی یه اثر نسبتا ناشناخته ست، اما این فیلم نشون دهنده پایان غم انگیز یه دوران فوق العاده توی تاریخ سبک رزمی بود. این فیلم که سال 1986 اکران شد، فیلم Martial Arts of Shaolin سومین و آخرین قسمت از سه گانه Shaolin Temple بود که داستان های نزدیکی به هم داشتن.
جت لی با بازی تو نقش اصلی فیلم کلاسیک کونگ فوی هنگ کنگی Shaolin Temple در سال 1982 به شهرت جهانی رسید. بعد از موفقیت اون فیلم، از جت لی دعوت شد تا توی یه شبه دنباله به اسم Kids from Shaolin بازی کنه. بعد از اون، جت لی با Shaw Brothers که بزرگترین استودیوی فیلم های کونگ فویی تو هنگ کنگ بود، همکاری کرد تا فیلم Jet Li Martial Arts of Shaolin رو بسازه؛ اثری که تو اون با کارگردانی مثل لائو کار-لونگ همکاری داشت.
فیلم Jet Li Martial Arts of Shaolin: پایان یک دوران در سبک رزمی
در ادامه تصویری از صحنه های پرتحرک این اثر ماندگار را مشاهده می کنید که مهارت های رزمی جت لی را به خوبی نمایش می دهد.
این تصویر نشان دهنده دقت کارگردان در بازنمایی هنرهای رزمی سنتی در لوکیشن های واقعی است و فیلم Jet Li Martial Arts of Shaolin (1986) به کارگردانی لائو کار-لونگ را نشان می دهد.
با این که این کمدی رزمی معمولا به عنوان یکی از بهترین فیلم های جت لی شناخته نمی شه، اما Jet Li Martial Arts of Shaolin برای این بازیگر یه فیلم خاص به حساب میاد؛ چون تنها فیلم کونگ فوی اصیل و کلاسیکی (old-school) هست که اون تا حالا بازی کرده. به طور سنتی، یه فیلم کونگ فوی کلاسیک به فیلمی می گن که تو چین قدیم روایت می شه و تمرینات سخت و انتقام، بخش های اصلی داستانش هستن.
این زیرژانر خاص که استودیو Shaw Brothers سال ها برای استاد شدن توش تلاش کرده بود، بر پایه صحنه های مبارزه طولانی و با جزئیات دقیق ساخته می شد؛ درست مثل نبردهای افسانه ای که مخاطبان را به وجد می آورد، این فیلم هم تمرکز زیادی روی هنرهای رزمی چینی داشت؛ حالا چه مبارزه تن به تن، چه مبارزه با سلاح، یا ترکیبی از هر دو. به خاطر برداشت های بلند زیادی که توی این سکانس ها وجود داشت، فیلم برداری شون می تونست هفته ها یا ماه ها طول بکشه.
ستاره های رزمی مثل جکی چان، تی لونگ، الکساندر فو شنگ و کارتر وانگ سهم زیادی توی این بخش از سبک رزمی داشتن، اما برای جت لی دیگه فرصت دیگه ای بعد از Jet Li Martial Arts of Shaolin پیش نیومد که بیشتر به خاطر زمان بندی نامناسب بود.
سینمای رزمی تو اواسط دهه 1980 داشت تغییر می کرد و سبک های فانتزی و اکشن مدرن داشتن جاش رو می گرفتن. علاوه بر این، روش فیلم برداری صحنه های مبارزه که مشخصه فیلم های کونگ فوی کلاسیک بود، دیگه از نظر اقتصادی و زمانی به صرفه نبود. زمان خیلی کمتری صرف فیلم برداری می شد که باعث شد سکانس های اکشن کمتر وحشی و کمتر با طراحی حرکات زیبا باشن.
این سبک سینما خیلی قبل تر از فیلم Jet Li Martial Arts of Shaolin توی این مسیر افتاده بود، اما این فیلم به نوعی مثل آخرین تلاش باشکوه برای فیلم های کونگ فوی سنتی بود؛ چون استودیو Shaw Brothers که بیشتر از هر استودیوی دیگه ای برای محبوب کردن این سبک تلاش کرده بود، بخش فیلم سازی خودش رو تعطیل کرد و Jet Li Martial Arts of Shaolin متاسفانه تنها محصول اون ها تو سال 1986 بود.
فیلم هنرهای رزمی شائولین فراتر از یک نمایش رزمی ساده، نمادی از تلاش برای حفظ اصالت در برابر موج تغییرات تکنولوژیک سینما بود. این اثر با وجود ناشناخته ماندن در میان برخی مخاطبان، همچنان جایگاه ویژه ای در قلب دوستداران سبک رزمی کلاسیک دارد و یادآور زمانی است که هر ضربه و حرکت بر روی پرده، حاصل هفته ها تمرین و ممارست فیزیکی بود.
This Forgotten 1986 Jet Li Movie Was The End of An Era For The Martial Arts Genre
