فیلم های Jurassic Park ترکیب فوق العاده ای از ماجراجویی و موجودات پیش از تاریخ رو به تماشاچی ها هدیه می دن. این یه فرمول برنده ی جایزه ست که بیشتر از سی ساله تماشاچی ها رو سرگرم نگه داشته. در این بخش به بررسی و تحلیل ترسناک ترین صحنه های Jurassic Park می پردازیم.
لحن فیلما بین سه گانه ی اصلی و فیلم های Jurassic World تغییر کرد، اما هر قسمت حداقل چندتا صحنه ی ترسناک داره. این ترس ها فقط محدود به دایناسورهای بزرگ نیستن و بعضی از به یادماندنی ترین برخوردها مربوط به موجودات کوچک تریه که طعمه شون رو خیلی آروم تر می بلعن. حتی در آثار مستقل تر شاهد استفاده از لباس دایناسوری در کمدی ترسناک هستیم، اما پارک ژوراسیک وحشت را به شکلی واقع گرایانه ارائه می دهد. این ها همگی به لیست بلند بالای ترسناک ترین صحنه های Jurassic Park اضافه می کنند.
10 مورد از ترسناک ترین صحنه های Jurassic Park و Jurassic World
10. حمله Velociraptorها از میون علف های بلند – The Lost World؛ Jurassic Park (1997)
در فیلم دنیای گمشده، سکانسی وجود دارد که از نظر فضاسازی و ایجاد اضطراب در مخاطب بی نظیر است.
رپتورها با استفاده از استتار در علف های بلند، یکی از دلهره آورترین لحظات کل فرانچایز را رقم می زنند. فیلم The Lost World: Jurassic Park کلی لحظه ی ترسناک داره، اما کمتر صحنه ای به گرد پای سکانس ضیافت رپتورها می رسه، اونم وقتی که گروه ناخواسته وارد قلمروشون می شن.
آجی (هاروی جیسون) تنها کسیه که متوجه خطری که تیمش رو تهدید می کنه می شه. اون سر رفقاش داد می زنه: «نه! وارد علف های بلند نشید!» اما هیچ کس به هشدارهای اون توجه نمی کنه و اونم با اکراه دنبالشون می ره. ما می بینیم که رپتورها بی صدا نزدیک می شن، ردهایی توی علف ها به جا می ذارن و یکی یکی سربازهای مسلح رو از پا درمیارن.
این یه لحظه ی پرتنشه که هنوزم ترسناکه، مخصوصا برای بچه ها. وقتی هدف رو نمی بینی اسلحه هیچ فایده ای نداره و این صحنه مرگبار بودن رپتورهای شکارچی رو به خوبی نشون می ده.
9. فرار T. Rex از قایق – The Lost World؛ Jurassic Park (1997)
حمله تی رکس به قایق و خدمه آن، جنبه ای خشن تر و بی رحمانه تر از این موجودات را در محیطی بسته نشان داد.
نمایش جسدها و یک دست قطع شده روی عرشه قایق، فضایی شبیه به فیلم های اسلشر را برای لحظاتی به این اثر بخشید. یه صحنه ی دیگه از The Lost World که طبق استانداردهای Jurassic Park به طرز غافلگیرکننده ای خشن و خونینه. اینجن (InGen) تصمیم می گیره یه Tyrannosaurus rex و بچه ش رو با قایق از سایت B به سن دیگو منتقل کنه. این یکی از ترسناک ترین صحنه های Jurassic Park بود.
ما دقیقا نمی دونیم توی مسیر رسیدن به خشکی چه اتفاقی افتاده، اما عواقبش رو می بینیم. دیوارهای قایق پر از خونه و حتی قطعات بدن، مثل یه دست قطع شده، توی اتاق کنترل دیده می شه.
یه کارگر ناخواسته T. rex رو از انبار آزاد می کنه که خودش به تنهایی یه اتفاق وحشتناکه. فضاسازی بعد از برخورد کشتی به اسکله خیلی شومه، چون به نظر می رسه هیچ کس توی کشتی زنده نمونده.
8. رویارویی کلیر و فرانکلین با Baryonyx – Jurassic World؛ Fallen Kingdom (2018)
گیر افتادن در یک اتاق زیرزمینی با دایناسوری گرسنه در حالی که گدازه های آتشفشان راه فرار را بسته اند، کابوس هر انسانی است.
نورپردازی قرمز و بخارهای موجود در اتاق، تنش این رویارویی را دوچندان کرده و وحشت از خورده شدن را تقویت می کند. لحن فیلم های Jurassic World با سه گانه ی Jurassic Park کاملا متفاوته، اما هنوزم چندتا لحظه ی ترسناک توش پیدا می شه. Jurassic World: Fallen Kingdom به خصوص چندین صحنه ی قابل توجه داره، از جمله یکی توی جزیره Isla Nublar.
کلیر و فرانکلین درست قبل از فوران آتشفشان تلاش می کنن تا سیستم های پارک رو بازیابی کنن. اونا توی یه اتاق کوچیک گیر می افتن؛ در حالی که از یه طرف گدازه ها دارن وارد می شن و از طرف دیگه یه Baryonyx وحشی منتظرشونه.
این اتفاق با تم وحشت ساخته نشده، اما اگه خودتون رو جای قهرمان های ما بذارید، عواقبش وحشتناکه. اونا اگه فرار نکنن، باید بین زنده زنده سوختن یا تبدیل شدن به وعده ی غذایی بعدی یه گوشت خوار گرسنه، یکی رو انتخاب کنن. این صحنه با جیغ بنفش فرانکلین کمی جنبه ی کمدی پیدا می کنه، اما با این حال موقعیت خیلی ترسناکیه و جزو ترسناک ترین صحنه های Jurassic Park محسوب می شود.
7. صحنه ی نجات کاروان – The Lost World؛ Jurassic Park (1997)
سقوط تدریجی تریلر از لبه صخره، ترسی واقعی از ارتفاع و سقوط را به شکلی ملموس به مخاطب القا می کند.
لحظه ترک خوردن شیشه زیر دست و پای سارا، یکی از آن سکانس هایی است که نفس را در سینه هر تماشاچی حبس می کند. برای مورد بعدی دوباره سراغ The Lost World می ریم؛ این بار وقتی که یه جفت رکس تصمیم می گیرن تریلر قهرمان های ما رو از صخره پرت کنن پایین. سارا (جولین مور) تعادلش رو از دست می ده و در حالی که ماشین به طرز خطرناکی از لبه آویزونه، روی پنجره ی شیشه ای پایین می افته.
این صحنه واقعا وحشتناکه چون وقتی اون سعی می کنه خودش رو به جای امنی برسونه، ترک ها زیر دست و زانوهاش ظاهر می شن. موقعیت خیلی متشنجه و بیرون از تریلر هم اوضاع بهتر نیست.
ادی (ریچارد شیف) سعی می کنه با ماشینش تریلر رو به بالای صخره بکشه، اونم در حالی که دایناسورها هنوز همون نزدیکی ها هستن. اون در نهایت تیم رو نجات می ده، اما خودش به شکلی به شدت تلخ و بی رحمانه که برای یه فیلم Jurassic Park عجیبه، کشته می شه.
6. Velociraptor توی لوله آزمایش – Jurassic Park 3 (2001)
ایستگاه های تحقیقاتی متروکه و تاریک همیشه مکان های ایده آلی برای ایجاد ترس های ناگهانی و پرش از روی صندلی هستند.
ایستادن رپتور پشت شیشه و حمله ناگهانی آن، بار دیگر هوش سرشار و فریبندگی این موجودات شکارچی را به رخ می کشد. داستان Jurassic Park 3 توی جزیره Isla Sorna اتفاق می افته، جایی که آلن گرانت (سم نیل) ناخواسته وارد یه ماموریت نجات می شه. تیم توی مسیرشون به یه ایستگاه تحقیقاتی متروکه برمی خورن که پر از تجهیزات آزمایشگاهی قدیمیه.
آماندا (تیا لئونی) جسد یه رپتور بالغ رو می بینه که داخل یه لوله شیشه ای بزرگ بی حرکت مونده. اما این یه کلکه. رپتور یهو بیرون می پره و گروه و تماشاچی ها رو قبض روح می کنه؛ معلوم می شه که تمام این مدت پشت شیشه بی حرکت ایستاده بوده.
این یه لحظه ی ترسناکه که بلافاصله با یه صحنه ی اکشن پرتنش دنبال می شه، جایی که گروه سعی می کنن از دست گله ی دایناسورها فرار کنن. ما همچنین یه چشمه از هوش بالای رپتورها رو می بینیم، وقتی که یکی شون گیر می افته و بقیه رو برای کمک صدا می زنه. همین هوش، این صحنه را از ترسناک ترین صحنه های Jurassic Park می سازد.
5. رونمایی از Indominus Rex – Jurassic World (2015)
خلق یک موجود جدید، هیبریدی و کاملا ناشناخته، عنصر کنجکاوی همراه با وحشت را به دنیای جدید فیلم اضافه کرد.
ظهور این هیبرید غول پیکر و ترسناک از میان انبوه درختان، قدرت بلامنازع و خوی وحشی او را در جزیره ثابت کرد. معرفی دایناسورهای هیبریدی به این مجموعه هنوزم یه موضوع بحث برانگیز بین تماشاچی هاست. اما حتی اگه طرفدار این ایده نباشید، سخته که از فضاسازی برای رونمایی از Indominus لذت نبرید. این صحنه مرموز و پرتنشه و یه نتیجه گیری عالی داره.
اولین باری که درباره ی Indominus Rex می شنویم، اصلا اون رو نمی بینیم. فقط قیافه ی شوکه شده ی ماسرانی (عرفان خان) رو می بینیم. وقتی کلیر (برایس دالاس هاوارد) اوون (کریس پرت) رو با این موجود هیبریدی آشنا می کنه، توضیح می ده که اون هم نوع خودش رو خورده. بعدش وقتی اونا خراش های عمیقی رو روی دیوار می بینن، به اشتباه فکر می کنن دایناسور فرار کرده.
وقتی اوون وارد محوطه ای می شه که فکر می کنه خالیه، فهمیدن اینکه Indominus هنوز اون تو قایم شده، فوق العاده ست. این دایناسور به شدت وحشی و ترسناکه و یه موجود دلهره آور در دنیای Jurassic World به حساب میاد.
4. قایم شدن میزی از دست Indoraptor – Jurassic World؛ Fallen Kingdom (2018)
طراحی این موجود به گونه ای است که حتی یک نمای نزدیک از دندان ها و پنجه هایش لرزه بر اندام مخاطب می اندازد.
این سکانس با الهام از سبک وحشت گوتیک و بازی با سایه ها، ایندورپتور را به یک هیولای واقعی و بی رحم تبدیل کرده است. ترسناک ترین صحنه توی فیلم های Jurassic World بدون شک توی فیلم Jurassic World: Fallen Kingdom هست؛ وقتی که Indoraptor فرار می کنه و میزی (ایزابل سرمون) و قهرمان های ما رو توی عمارت تعقیب می کنه.
یکی از ویژگی های بارز این صحنه اینه که خیلی از بخش هاش مثل یه فیلم ترسناک فیلم برداری شده. بیرون طوفان و رعد و برقه، موسیقی قطع می شه و Indoraptor خیلی سمج و باهوش عمل می کنه. این صحنه بدون شک جزو ترسناک ترین صحنه های Jurassic Park است.
صحنه ای که دایناسور با پنجه های کشیده ش آروم به سمت میزی حرکت می کنه، فراموش نشدنیه. اون یه موجود درنده ست و ما قبل از فرار ناگزیرش، فرصت های زیادی داشتیم تا ببینیم این Indoraptor چه کارهایی از دستش برمیاد.
3. صحنه ی آشپزخانه – Jurassic Park (1993)
سکانس آشپزخانه در فیلم اول، یک کلاس درس کامل برای ایجاد تعلیق و هیجان در سینمای ماجراجویی است.
نگاه نافذ رپتورها و صدای برخورد پنجه های تیزشان با کف زمین فلزی، وحشتی فراموش نشدنی برای نسل ها خلق کرده است. فیلم اصلی Jurassic Park بدون شک یکی از بزرگترین فیلم های تمام دورانه. این فیلم کلی لحظه ی ترسناک هم داره که هم بچه ها و هم بزرگترها رو زهره ترک می کنه. این یکی از ترسناک ترین صحنه های Jurassic Park برای بسیاری از تماشاگران بود.
یکی از پرتنش ترین صحنه های فیلم وقتیه که رپتورها به مرکز بازدیدکنندگان می رسن و لکس (آریانا ریچاردز) و تیم (جوزف مازلو) رو که توی آشپزخانه پناه گرفتن، شکار می کنن. خطر خیلی جدیه چون دایناسورها دارن دنبالشون می گردن و بچه ها سعی می کنن بی صدا فرار کنن.
ما یه نمای نزدیک از پنجه ی پای یکی از رپتورها می بینیم و موش و گربه بازی بین دایناسورها و بچه ها، یکی از نمادین ترین بخش های فیلمه. هر دو کودک فرصت پیدا می کنن تا با غلبه بر ترسشون برای زنده موندن بجنگن.
2. ملاقات دنیس ندری با Dilophosaurus – Jurassic Park (1993)
ظاهر فریبنده، کوچک و تقریبا دوستانه ی این دایناسور، بزرگترین اشتباه دنیس ندری در ارزیابی سطح خطر بود.
باز شدن ناگهانی یال رنگی دور گردن و جیغ بلند این موجود، آغازگر یکی از تلخ ترین و نمادین ترین مرگ های تاریخ سینماست. دنیس ندری (وین نایت) ممکنه باعث شروع اتفاقات فاجعه بار پارک شده باشه، اما مرگ اون احتمالا دلخراش ترین مرگ بین همه ی شخصیت های فیلم اوله.
ندری وقتی ماشینش گیر می کنه با Dilophosaurus روبرو می شه. این موجود اولش بازیگوش و دوستانه به نظر می رسه، اما خیلی زود روی وحشی و مرگبارش رو نشون می ده. ما صداهای بامزه و آرومی از دایناسور می شنویم که داره ندری رو تعقیب می کنه. بعد یهو یال دور گردنش باز می شه و یه جیغ وحشتناک می کشه و یه ماده ی سیاه رنگ تف می کنه.
Dilophosaurus مقداری از اون سم رو توی چشم های ندری می پاشه، اما به نظر می رسه وقتی اون به ماشین می رسه، فرار کرده. با این حال، دایناسور از قبل داخل ماشین رفته و ما صدای جیغ های ندری رو می شنویم که داره آروم آروم روی صندلی راننده خورده می شه.
کل این صحنه وحشتناکه، مخصوصا برای یه فیلم با رده سنی PG-13. همچنین بعد از اون صحنه های پر از شگفتی و زیبایی که قبلش دیدیم، این سکانس خیلی تکان دهنده ست.
1. فرار Tyrannosaurus Rex – Jurassic Park (1993)
لحظه خروج تی رکس از محوطه اش، یک نقطه عطف تاریخی در استفاده از جلوه های ویژه و ایجاد ترس واقعی در سینماست.
باران شدید، لرزش فنجان آب و غرش کرکننده پادشاه دایناسورها، این صحنه را برای همیشه در ذهن میلیون ها نفر حک کرده است. صحنه ی فرار Tyrannosaurus rex از محوطه ش توی فیلم اصلی Jurassic Park یه نمایش وحشتناکه. اون زمان تماشاچی ها هنوز صدای غرش T. rex رو نشنیده بودن و کاملا مشخصه که شخصیت هایی که از اول فیلم باهاشون بودیم چقدر در برابر قدرتش درمانده هستن.
وقتی برق فنس های الکتریکی قطع می شه، صدای پاره شدن سیم ها رو مثل شلاق فلزی می شنویم. تماشاچی بالاخره اولین نگاه رو به این گوشت خوار افسانه ای می ندازه و می بینه که چطور جنرو (مارتین فررو) رو می ترسونه تا لکس و تیم رو رها کنه و فرار کنه. ما می بینیم که گرانت دانش خودش درباره ی رفتار دایناسورها رو به چالش می کشه و نجاتی که بعدش اتفاق می افته فراموش نشدنیه.
رونمایی از T. rex ترکیب بی نظیری از اکشن و وحشته. این صحنه شاید با استانداردهای امروز عادی به نظر برسه، اما موقع اکران Jurassic Park واقعا پر از استرس بود. شخصیت های اصلی به سختی جون سالم به در می برن و بعد از اون، همه چیز به سمت هرج و مرج می ره.
تاثیرگذاری این لحظات نه تنها به خاطر جلوه های ویژه خیره کننده، بلکه به دلیل توانایی سازندگان در ایجاد حس ناامنی و ضعف انسان در برابر طبیعت است. هر یک از این صحنه ها با استفاده از صداگذاری دقیق و کارگردانی هنرمندانه، موفق شدند استانداردهای جدیدی برای فیلم های هیولایی تعریف کنند و تجربه ای فراتر از یک تماشای ساده را برای مخاطبان در سراسر جهان رقم بزنند.
