لوکاس پوپ، سازنده بازی های Papers, Please و Return of the Obra Dinn، اخیرا مصاحبه ای با مایک رز و رامی اسماعیل در برنامه «مایک و رامی هنوز اینجا هستن» داشت و در اون درباره فرآیند خلاقانه اش و نظراتش درباره صنعت بازی صحبت کرد. در این گفتگوها، یکی از نکات مهمی که مطرح شد، مربوط به خطر هوش مصنوعی برای هنرمندان در عصر جدید بود.
پوپ نکته جالبی رو درباره این مطرح کرد که چطور حسش نسبت به اشتراک گذاری بخش هایی از پروژه های در حال ساخت تغییر کرده (درست مثل موضوعی که در کشف طرح اولیه بازی خالق Final Fantasy شاهد بودیم)، چون حالا این خطر هوش مصنوعی برای هنرمندان به شکلی جدی وجود داره که کارشون توسط مدل های زبانی بزرگ (LLM) یا افرادی که از این تکنولوژی استفاده می کنن، دزدیده بشه.
خطر هوش مصنوعی برای هنرمندان؛ چرا اشتراک گذاری کارهای اولیه سخت شده؟
پوپ با اشاره به پروژه های تموم نشده اش می گه: «من خیلی وقت ها به مرحله ای نمی رسم که کار واقعا تموم بشه. راستش، من یه جورایی دچار این طلسم هستم که واقعا دلم می خواد کارها رو تموم کنم. من خیلی روی تولید تمرکز دارم، به این معنی که می خوام فرآیند تولید جواب بده. می خوام بهینه باشه. می خوام تموم بشه. دلم می خواد در نهایت واقعا چیزی تولید کرده باشم.»
با وجود اینکه همه از فرآیند کار لذت می برن، خیلی از هنرمندها و افراد خلاق ترجیح می دن در پایان سختی های کارشون، چیزی رو به مردم نشون بدن. اما با گسترش خطر هوش مصنوعی برای هنرمندان، این روند دچار چالش شده است.
او ادامه می ده: «اما من دوست دارم درباره چیزهایی که روشون کار می کنم هم حرف بزنم، ولی فکر می کنم الان وضعیت برام فرق کرده. دیگه وقتی داری روی چیزی کار می کنی، واقعا درباره اش حرف نمی زنی، چون خطر هوش مصنوعی برای هنرمندان افزایش یافته و نمی دونم قراره توسط هوش مصنوعی بلعیده بشه یا بقیه بیان از روش کپی کنن یا اتفاقاتی از این دست.»
پوپ اضافه کرد: «منظورم اینه که این یه قانون سفت و سخت نیست. فقط یه حسی نسبت بهش پیدا کردم و دیگه مثل قبل با حرف زدن درباره کارهایی که دارم انجام می دم راحت نیستم. امیدوارم این وضعیت تغییر کنه و بتونم دوباره با خیال راحت درباره کارهایی که روشون کار می کنم صحبت کنم.»
قوانین مربوط به هوش مصنوعی هنوز چندان محکم نیستن و ما نمونه های خیلی واضحی از سرقت ادبی آثار هنرمندان توسط ابزارهای تولید تصویر دیدیم. این وضعیت نشان دهنده ابعاد جدیدی از خطر هوش مصنوعی برای هنرمندان است. مدل های زبانی بزرگ (LLM) بر اساس آثار موجود آموزش می بینن که از نظر اخلاقی، یه جور دزدی محسوب می شه.
پوپ همچنین نگران ناامید کردن طرفداراشه، چون از بازی های Papers, Please و Return of the Obra Dinn نسبتا راضی بوده: «آیا واقعا دلم می خواد در اوج از دنیای بازی خداحافظی کنم؟ خطر هوش مصنوعی برای هنرمندان نه تنها به سرقت ادبی مربوط می شود، بلکه به فشارهای روانی و انتظاراتی که از یک خالق می رود نیز دامن می زند. چرا باید با ساختن یه کار جدید که ممکنه مردم دوستش نداشته باشن، خودم رو پایین بکشم؟»
این یه نبرد روانی همیشگی برای افراد خلاقیه که باید بین جاه طلبی های هنری خودشون و اعتباری که طی سال ها به دست آوردن، تعادل برقرار کنن. این چالش ها در مواجهه با خطر هوش مصنوعی برای هنرمندان پیچیده تر نیز می شوند.
حفاظت از خلاقیت فردی و ایده های بکر در دنیایی که الگوریتم ها به سرعت داده ها را تحلیل و بازتولید می کنند، به یکی از بزرگ ترین دغدغه های بازیسازان مستقل تبدیل شده است. ایجاد تعادل میان تعامل با جامعه مخاطبان و حفظ امنیت آثار هنری، مسیری است که هنرمندان در سال های پیش رو باید با احتیاط و دقت بیشتری در آن گام بردارند.
Papers, Please Developer No Longer Shares His Projects Because He’s Worried AI Will Steal Them
