در حالی که برخی از سریال های ترسناک پتانسیل کامل خود را تا مدت ها پس از شروع فصل های اولشان نشان نمی دهند، سریال هایی مثل Ash Vs Evil Dead با قسمت های پایلوت فوق العاده شان به اوج رسیدند و سپس دچار افت کیفیت سریال ترسناک شدند. یک قسمت پایلوت تلویزیونی همیشه یک چالش دشوار است. در حالت ایده آل، قسمت اول یک سریال باید جذابیتش را به خوبی نشان دهد، بدون اینکه زیادی لو بدهد. اما بسیاری از قسمت های پایلوت یا داستانشان را کم فروشی می کنند یا بیش از حد می فروشند، که در بازبینی نقاط ضعف سریال هایی مانند Supergirl می توان این الگو را مشاهده کرد.
به عنوان مثال، اقتباس نتفلیکس از The Fall of the House of Usher یک اثر کلاسیک مدرن دست کم گرفته شده است، اما بینندگان به احتمال زیاد تنها با تماشای قسمت پایلوت آن نمی توانند این را حدس بزنند. قسمت پایلوت این بازسازی از ادگار آلن پو، با روایتی غافلگیرکننده کُند و تاریک، فاقد طنز بازیگوش و سبک رنگارنگی است که بقیه سریال را شعله ور می کند و می توان آن را نوعی افت کیفیت سریال ترسناک در روایت اولیه دانست.
به همین ترتیب، با اینکه برخی از بینندگان هنوز هم معتقدند که قسمت پایانی Lost هنگام انتشار اولیه به ناحق مورد انتقاد قرار گرفت، منصفانه است اگر بگوییم تقریبا هیچ کس فکر نمی کند که سریال به اندازه قسمت پایلوت فوق العاده اش خوب بود. پس از سرگردان کردن قهرمانان در جزیره ای متروک با یک سقوط هواپیمای دلخراش، سریال ناگزیر بود در قسمت های بعدی به شدت کند شود.
8. Ratched؛ نمونه ای از افت کیفیت سریال ترسناک
در ادامه بررسی سریال هایی که پس از شروعی قوی دچار افت کیفیت شدند، به Ratched می رسیم. این سریال که قرار بود پیش زمینه ای عمیق از شخصیت پرستار رتچد ارائه دهد، در عمل مسیر دیگری را در پیش گرفت.
این تصویر لحظه ای دراماتیک از پرستار رتچد را نشان می دهد که تلاش های اولیه سریال برای نمایش لایه های پنهان شخصیت او را بازتاب می دهد، تلاشی که در نهایت به بیراهه رفت. سارا پالسون در نقش پرستار رتچد در حال گریه در سریال Ratched
با این حال، Lost حداقل با پیشرفت سریال، راز خود را عمیق تر کرد و شخصیت های جدیدی معرفی کرد. این چیزی است که نمی توان درباره برخی از سریال های ترسناک گفت، مانند بازآفرینی سال 2020 از One Flew Over the Cuckoo’s Nest، یعنی سریال Ratched. در تئوری، یک مینی سریال کامل که پیش زمینه شخصیت شرور اصلی این اثر کلاسیک کالت را بررسی می کند، می توانست جذاب باشد.
Ratched در قسمت پایلوت خود به این وعده عمل کرد و سارا پالسون با موفقیت انسانیت پنهان شده زیر ظاهر بی احساس و بی رحمانه پرستار رتچد را آشکار کرد. اما با پیشرفت سریال، Ratched از ایده اصلی خود فاصله گرفت و بیشتر شبیه یک فصل پر هرج و مرج و شلوغ دیگر از American Horror Story شد تا یک مطالعه جدی شخصیت این شرور منفور، که نشان دهنده افت کیفیت سریال ترسناک است.
7. True Blood
سریال True Blood نیز از جمله آثاری است که با وجود پتانسیل بالا و شروعی قدرتمند، در ادامه با چالش هایی مواجه شد.
شیمی جذاب بین سوکی و بیل، همانند این تصویر، نقطه قوت اولیه True Blood بود که متاسفانه در فصل های بعدی کمرنگ شد و به افت کیفیت سریال ترسناک آن کمک کرد. در حالی که True Blood در طول هفت فصل خود پر از لحظات سرگرم کننده بود، هر سریالی در رسیدن به سطح قسمت پایلوت فوق العاده اش مشکل داشت. شیمی داغ بین پیشخدمت آنا پاکوین، سوکی استک هاوس، و خون آشام استفان مویر، بیل کامپتون، فورا این ترکیب باتلاقی از وحشت گوتیک جنوبی و اپرای صابونی را ارتقا داد.
با این حال، این دنیاسازی کارآمد سریال است که در تماشای مجدد واقعا به چشم می آید. فصل های بعدی به طرز خسته کننده ای با توضیحات بیش از حد پر شدند، که برای برخی بینندگان، نشانه ای از افت کیفیت سریال ترسناک True Blood بود، اما True Blood در قسمت اول خود فقط به چند گفتگوی کوتاه نیاز داشت تا بینندگان را قبل از شروع بخش های جذاب، وارد ماجرا کند. منظور همان صحنه های پر از خون و سکس داغ خون آشامی است.
6. The Haunting of Bly Manor
پس از موفقیت چشمگیر The Haunting of Hill House، انتظارات از دنباله آن، The Haunting of Bly Manor، بسیار بالا بود.
این تصویر، تقابل بازیگران دو اثر موفق فلنگن را نشان می دهد، اما Bly Manor نتوانست به اوج کیفیت Hill House برسد و با روایتی بیش از حد پیچیده، به بحث افت کیفیت سریال ترسناک پیوست. راهول کولی در The Haunting of Bly Manor در کنار کارلا گوجینو در The Haunting of Hill House
در حالی که The Haunting of Hill House ساخته مایک فلنگن همچنان بهترین سریال ترسناک نتفلیکس است، دنباله مورد انتظار آن بسیار بحث برانگیزتر بود. این بازسازی از The Turn of the Screw اثر هنری جیمز، که همچنان پایین ترین امتیاز را در راتن تومیتوز در بین کارهای فلنگن دارد، همزمان هم زیادی بلندپروازانه بود و هم زیادی کُند.
سریال داستان کمتری نسبت به پیشینه اش داشت، اما روایت آن به شکلی غیرضروری پیچیده بود. با این حال، هیچ یک از این ها از قسمت پایلوت فوق العاده آن که یک داستان روح واقعا ترسناک است و هنوز هم به عنوان یک اثر ترسناک مستقل، آرام و دلهره آور عالی عمل می کند، مشخص نبود. بقیه فصل شاید نتوانست به سطح بالای آن برسد، و این موضوع به بحث افت کیفیت سریال ترسناک در مورد Bly Manor دامن زد، اما همین یک قسمت به تنهایی یک کلاسیک است.
5. American Horror Story؛ Asylum
فصل Asylum از American Horror Story، نمونه بارزی از سریالی است که با شروعی قوی و پرمغز، در ادامه دچار سردرگمی و تنوع بی هدف در داستان شد.
لانا وینترز با بازی سارا پالسون، شخصیتی کلیدی در آغاز قدرتمند Asylum بود که این تصویر، عمق و جدیت اولیه داستان را بازتاب می دهد، اما سریال به سرعت از این مسیر فاصله گرفت. American Horror Story Asylum سارا پالسون در نقش لانا وینترز
بسیاری از فصل های American Horror Story شروعی قدرتمند دارند، اما سپس بیش از حد پیچیده و غیرضروری می شوند. بدترین نمونه از این موضوع در داستان فصل 2 یعنی Asylum رخ داد، که با یک وحشت واقعی و بسیار باورپذیر آغاز می شود. هنگامی که سارا پالسون، روزنامه نگار شجاع، مخفیانه وارد آسایشگاه می شود، با وحشت درمی یابد که توسط راهبه مستبد رئیس آسایشگاه، در آنجا محبوس شده است.
از آنجایی که داستان American Horror Story: Asylum بین زمان حال و فلش بک هایی به دهه 60 تقسیم شده است، بینندگان همزمان با آشنایی با سرنوشت قهرمان زن محبوس سریال، با یک قاتل زنجیره ای هیولایی نیز آشنا می شوند. متاسفانه، قسمت های باقی مانده سریال به سرعت به ترکیبی فاجعه بار از زامبی ها، تسخیرهای شیطانی، بابانوئل های قاتل و آدم ربایی های فضایی تبدیل شدند، که برای بسیاری، نمادی از افت کیفیت سریال ترسناک در این فصل بود.
در حالی که هر فصل از American Horror Story حداقل یک خرده داستان دارد که اگر سریال از یک تدوینگر دقیق تر استفاده می کرد، می توانست حذف شود، این مورد به خصوص آزاردهنده است. قسمت پایلوت Asylum یک شاهکار در کارایی روایی است که هر خط داستانی اصلی فصل را تنظیم می کند و همزمان دو جدول زمانی را متعادل نگه می دارد.
4. Hemlock Grove
سریال Hemlock Grove نیز با یک قسمت پایلوت قدرتمند و حمایت الی راث، نوید یک اثر ترسناک بزرگ را می داد.
این تصویر که به فضای گوتیک و وهم آلود Hemlock Grove اشاره دارد، یادآور پتانسیل از دست رفته سریالی است که نتوانست جذابیت اولیه خود را حفظ کند. الن از Nosferatu و رومن گادفری از Hemlock Grove
بر اساس رمانی به همین نام از برایان مک گریوی، Hemlock Grove در سال 2013، زمانی که از نتفلیکس پخش شد، آماده بود تا به یک موفقیت بزرگ در ژانر ترسناک تبدیل شود. با حمایت الی راث و بازیگران قوی ای که شامل بیل اسکارشگارد و فامکه یانسن می شدند، این اثر ترسناک گرگینه ای آنقدر بزرگ به نظر می رسید که نتواند شکست بخورد. در واقع، قسمت پایلوت فوق العاده اش این تصور را تایید کرد.
اما بعد اتفاق ناگواری افتاد. سرعت Hemlock Grove پس از قسمت افتتاحیه ی پر سر و صدا، به شدت کند شد، زیرا سریال شخصیت های فرعی بیشتری را معرفی کرد و بیشتر و بیشتر از خط داستانی منسجم خود فاصله گرفت. تا پایان فصل 1، سریال هر گونه پویایی داستانی و حسن نیت ایجاد شده توسط آن قسمت پایلوت فوق العاده را از دست داده بود. این یکی از دلایل اصلی افت کیفیت سریال ترسناک Hemlock Grove بود.
3. The Following؛ چرا این سریال ترسناک دچار افت کیفیت شد؟
The Following، با حضور کوین بیکن و نویسندگی خالق Scream، انتظارات زیادی را به خود جلب کرد و با یک قسمت پایلوت بسیار قوی آغاز شد.
این تصویر از مکس و رایان در حال فرار، نمایانگر هیجان و تعلیق اولیه سریال بود که متاسفانه در ادامه با خرده داستان های حواس پرت کننده و کاهش ترسناکی شخصیت شرور، دچار افت کیفیت شد. مکس (جسیکا استروپ) و رایان (کوین بیکن) در حال دویدن در سریال The Following
سریال The Following که در سال 2013 به نمایش درآمد، با استقبال زیادی همراه بود. در درجه اول، این سریال بازگشتی برای کوین ویلیامسون، خالق Dawson’s Creek و فیلمنامه نویس Scream، محسوب می شد، بنابراین، علاقه مندان به وحشت دهه 90 آماده بودند تا استاد این ژانر، صدای منحصر به فرد خود را به یک تریلر قاتل سریالی تاریک بیاورد.
بازیگران درخشانی از جمله کوین بیکن، مگی گریو و جیمز پیورفوی تنها به جذابیت بیشتر The Following کمک کردند، اما این قسمت پایلوت سریال بود که همه چیز را قطعی کرد. معرفی ترسناک فرقه قاتل نشان داد که ضدقهرمان بیکن در این ماجرا بسیار عمیقا درگیر شده است و زمینه ساز چیزی شد که به نظر می رسید یک بازی هیجان انگیز و دلهره آور موش و گربه باشد.
اما در عوض، The Following پس از قسمت اول تمام جذابیت خود را از دست داد، بیشتر زمان محدود نمایش خود را صرف خرده داستان های حواس پرت کننده کرد و با هر قسمت، شخصیت شرور اصلی اش را کمتر ترسناک و بیشتر خنده دار نشان داد. طولی نکشید که حتی به یاد آوردن اینکه چه چیزی قسمت اول را اینقدر اصیل و برجسته کرده بود، دشوار شد.
2. Scream Queens
اما رابرتس در We’re the Millers و Scream Queens
خوشبختانه، بازی درخشان گلن پاول در Scream Queens همیشه افتخاری برای سریال کمدی-ترسناک رایان مورفی خواهد بود. علاوه بر این، برای این ابرتولیدکننده جسورانه و بدیع بود که حتی سعی کند روایتی سریالی از زیرژانر اسلشر نوجوانان ارائه دهد، و برای مورفی دو برابر تعجب آور بود که به سریال چنین لحن احمقانه، بازیگوشانه و کمدی بدهد.
در قسمت پایلوت Scream Queens، خونریزی وحشتناک و کمدی اغراق آمیز شخصیت ها به زیبایی با هم ترکیب می شوند. این قسمت بازیگرانی را معرفی می کند که آنقدر به طرز خنده داری دوست نداشتنی هستند که نه تنها قابل درک است، بلکه کاملا ضروری است که بینندگان آرزوی مرگ دلخراش آن ها را داشته باشند. با این حال، با ادامه فصل 1، مشکلات ناشی از پر کردن سریال با شخصیت های آزاردهنده آشکار شد.
حماقت بیش از حد و خودشیفتگی شخصیت های چنل ها، بینندگان را بدون کسی برای حمایت رها کرد، زیرا قهرمان اصلی ظاهری سریال مسلما حتی آزاردهنده تر بود و بقیه نیز مظنون بودند. بدین ترتیب، Scream Queens یک سریال تلویزیونی ترسناک کمیاب بود که شاید بهتر بود به عنوان یک فیلم فشرده 90 دقیقه ای ساخته می شد.
1. Ash Vs Evil Dead
Ash Vs Evil Dead، با کارگردانی سم ریمی در قسمت اول، استانداردی بسیار بالا برای خود تعیین کرد و با طنز سیاه و اکشن بی نظیرش، به یکی از بهترین کمدی های ترسناک تبدیل شد.
اش با اره برقی نمادین خود در این تصویر، یادآور انرژی و نوآوری بی نظیر قسمت پایلوت است که اگرچه کل سریال کیفیت بالایی داشت، اما نتوانست از شکوه خیره کننده قسمت اول خود فراتر رود. چه فصل 4 Ash Vs Evil Dead ساخته شود و چه نشود، این سریال از قبل ثابت کرده است که می تواند به طور مؤثر جذابیت های منحصر به فرد این فرنچایز کمدی ترسناک را به صفحه کوچک تلویزیون منتقل کند. پس، اگر Ash Vs Evil Dead یکی از بهترین کمدی های ترسناک در تاریخ تلویزیون است، پس چرا در این لیست قرار گرفته است؟ خب، هنوز هم نمی تواند به سطح قسمت پایلوت خود برسد.
قسمت اول Ash Vs Evil Dead توسط اسطوره ژانر وحشت، سم ریمی، کارگردانی شد، بنابراین قسمت آغازین ناگزیر از بقیه قسمت های سریال پیشی می گیرد، با وجود اینکه سریال پس از قسمت 1 همچنان مبتکرانه، اصیل و خنده دار باقی می ماند. خوشبختانه برای Ash Vs Evil Dead، این سریال تنها به دلیل قدرت منحصر به فرد قسمت اولش است که نمی تواند از قسمت پایلوت خود پیشی بگیرد.
در نهایت، مشاهده می کنیم که چالش حفظ کیفیت در طول یک سریال، به ویژه در ژانر ترسناک، تا چه حد دشوار است. بسیاری از این آثار با ایده های نوآورانه و قسمت های پایلوت درخشان آغاز می شوند، اما در ادامه راه، گرفتار گسترش بی رویه داستان، معرفی شخصیت های فرعی زیاد یا دور شدن از هسته اصلی جذابیت خود می شوند. این مسئله نشان می دهد که برای خلق یک اثر ماندگار، علاوه بر شروع قوی، به برنامه ریزی دقیق و حفظ انسجام روایی در تمام فصول نیاز است.
8 Horror Shows That Never Lived Up To Their Amazing Pilot Episodes
