بازی های استراتژیک از زمان انتشار نسخه اصلی Dawn of War دیگه اون حال و هوای سابق رو نداشتن. این بازی که سال 2004 عرضه شد، با یک شمشیر زنجیری تمام کلیشه ها رو شکست و چیزی کاملا متفاوت رو جایگزین کرد. دیگه استراتژی دفاعی و لاک پشتی در برابر دشمنان سرسخت جواب نمی داد؛ باید بلافاصله نیروها رو به زمین می فرستادین و نبرد رو شروع می کردین. اگه تا الان متوجه نشدین، باید بگم که من عاشق این سری بازی هستم و وقتی Dawn of War 4 گیم پلی معرفی شد، واقعا هیجان زده شدم.
این عنوان جدید یک تحول بزرگ برای این فرانچایز محسوب می شه، چون استودیو King Art، سازنده بازی Iron Harvest، جایگزین توسعه دهنده قدیمی یعنی Relic شده و هدایت این فرانچایز رو بر عهده گرفته. این موضوع چیزیه که اون ها به درستی بهش افتخار می کنن؛ یان تایسن، مدیر خلاقیت بازی، این چالش رو «یک افتخار و امتیاز بزرگ» و در عین حال «یک مسئولیت سنگین» توصیف کرده.
ما قطعا از چیزی که تا الان بازی کردیم لذت بردیم؛ اندرو براون، کارشناس بازی های استراتژیک ما، عاشق زمانی بود که در مرداد ماه با دموی Dawn of War 4 گیم پلی سپری کرد. نسخه جدید، بازیکن ها رو به Kronus برمی گردونه، همون منطقه ای که محل وقوع اتفاقات بسته الحاقی نسخه اول یعنی The Dark Crusade بود، و داستان حدود 200 سال بعد از وقایع اون بازی جریان داره. بخش داستانی (کمپین) شامل گروه های Blood Ravens (یک فرقه از Space Marines که مخصوص این فرانچایز ساخته شده)، Adeptus Mechanicus، Orks و Necrons می شه که در مجموع 70 مرحله دارن؛ رقمی که برای یک بازی RTS مدرن واقعا خیره کننده است.
جنگ نامتقارن در Dawn of War 4 گیم پلی
در این تصویر هنری خیره کننده، تقابل حماسی جناح Orks را در برابر نیروهای Space Marine مشاهده می کنید که شدت نبردهای زمینی را به تصویر می کشد.
(امتیاز تصویر: Deep Silver)
پروژه Big in 2026 به معرفی مهم ترین و بزرگ ترین بازی های سال های آینده می پردازد و جایگاه این اثر را در بازار مشخص می کند.
(امتیاز تصویر: جان استرایک / Future)
پروژه Big in 2026 روی 50 بازی مورد انتظار سال تمرکز داره و دسترسی اختصاصی به سازنده ها و بررسی های عمیق رو ارائه می ده. هر روز برای پیش نمایش های جدید با ما همراه باشین و از مرکز پوشش خبری Big in 2026 دیدن کنین تا در جریان همه اتفاقات قرار بگیرین!
هر جناح مزایا و معایب خودش رو داره، اما سبک بازی اون ها هم کاملا با هم متفاوته. بررسی Dawn of War 4 گیم پلی نشان می دهد که نیروهای Space Marines، مثل Blood Ravens در بخش داستانی، روی انعطاف پذیری واحدها تمرکز دارن؛ یان تایسن می گه که «اون ها برای به میدان فرستادن ارتش های بزرگ با چالش روبرو هستن، بنابراین موقعیت یابی استراتژیک و مستحکم کردن نقاط حساس، کلید اصلی برای اطمینان از حضور واحدها در جاهای مورد نیازه».
در همین حال، Adeptus Mechanicus که در واقع مهندسان امپراتوری هستن، «از شبکه Noosphere خودشون برای تقویت کارایی واحدها و سازه ها استفاده می کنن و با قابلیت Augur Vision حرکات دشمن رو در مه جنگ (Fog of War) تشخیص می دن. ساخت یک پایگاه بزرگ و متصل به هم، به Adeptus Mechanicus اجازه می ده تا وسایل نقلیه قدرتمندی رو به خدمت بگیرن و پیاده نظام نسبتا شکننده شون رو تقویت کنن». اشاره به پایگاه های بزرگ جالبه، چون Dawn of War 4 گیم پلی رو بیشتر در مسیر نسخه اول قرار می ده تا دنباله اون.
نیروهای Orks که همه به عنوان اوباش فوتبال دوست شون دارن، بیشتر روی قدرت ناشی از تعداد زیاد تمرکز دارن تا تکنولوژی های پیشرفته. یان تایسن اشاره می کنه که اون ها می تونن «به راحتی و با یک سیل سبز توقف ناپذیر، حریفان رو از سر راه بردارن»، با وجود اینکه هر واحد به تنهایی ضعیف هست. در واقع، استفاده از قدرت WAAAGH قول یک آشوب سرگرم کننده رو می ده که همیشه بخشی از جذابیت این گروه بوده. تجربه Dawn of War 4 گیم پلی با Orks، هیجان انگیز است.
صحنه زیر نمایش دهنده درگیری نزدیک میان گروه های مختلف در یک محیط صخره ای است که تنوع تاکتیک های جنگی را نشان می دهد.
(امتیاز تصویر: Deep Silver)
در نهایت، Necrons رو داریم؛ اسکلت های رباتیکی که از یک خواب 60 میلیون ساله بیدار شدن و انگار از دنده چپ بلند شدن! سبک بازی اون ها با واحدهای کند اما بسیار سخت جان تعریف می شه که به مرور زمان سلامتی (HP) خودشون رو بازیابی می کنن. اون ها قدرتشون رو از Power Matrix می گیرن که یان تایسن می گه به عنوان «یک اثر محیطی نمایش داده می شه که از سازه های اون ها پخش شده و سرعت بازیابی سلامتی واحدها رو حتی بیشتر تقویت می کنه».
با وجود چهار جناح مختلف در زمان عرضه، بحث تعادل (Balance) بازی حتما پیش می آد و به نظر می رسه استودیو King Art این موضوع رو کاملا جدی گرفته. یان تایسن به استراتژی های مختلفی اشاره می کنه که بازیکن ها می تونن موقع بازی با این گروه ها یا در مقابل شون استفاده کنن.
مثلا Necrons در ابتدای بازی در ضعیف ترین حالت خودشون هستن؛ شکست دادن اون ها نیازمند پیشروی سریعه، وگرنه زیر سیل کند اما بی رحم اون ها له می شین، مخصوصا چون Necrons در اواخر بازی قابلیت تله پورت کردن رو به دست می آرن. این تنها مثال از تغییر سبک بازی یک جناح در طول زمان نیست؛ Orks هم این انتخاب رو دارن که در اواخر بازی یا کاملا روی تعداد زیاد تمرکز کنن و یا روی واحدهای نخبه و گران قیمت تر سرمایه گذاری کنن.
جناح ها همچنین به استراتژم های (Stratagems) منحصربه فرد دسترسی دارن؛ سیستم هایی که یادآور نبردهای تاکتیکی و جوایز Warbond Python Commandos در Helldivers 2 هستن و به عنوان توانایی هایی خارج از نقشه می تونن نتیجه یک نبرد باخته رو عوض کنن. می تونین انتظار داشته باشین که تعادل این قدرت ها در حالت های تک نفره و چندنفره کمی متفاوت باشه تا اطمینان حاصل بشه که «هر جناح در بخش داستانی تا حد ممکن با داستان اصلی (Lore) مطابقت داره، در حالی که در حالت چندنفره عدالت و برابری بیشتری برقرار شده».
فقط جنگ جریان دارد؛ نگاهی به Dawn of War 4 گیم پلی
جزئیات گرافیکی و طراحی محیطی در این میدان نبرد صخره ای، اتمسفر تاریک و خشن دنیای وارهمر را به خوبی منتقل می کند.
(امتیاز تصویر: Deep Silver)
همون طور که از یک بازی Dawn of War که مسیر گذشتگانش رو دنبال می کنه انتظار دارین، کارهای خسته کننده و تکراری زیادی در بازی وجود نداره. تیم سازنده می خواد یک Dawn of War 4 گیم پلی خلق کنه که به جای پیروی محض از سنت های سبک بازی، با فضای فانتزی هر جناح در دنیای Warhammer 40,000 همخوانی داشته باشه؛ این یعنی ساده سازی های لازم انجام شده. مثلا Space Marines مجبور نیستن از واحدهای کارگر برای ساخت بناها استفاده کنن، بلکه ساختمان ها به صورت کامل از مدار زمین به پایین فرستاده می شن.
به گفته یان تایسن، اصلی ترین چیزی که بازی سعی داره ازش دوری کنه، تکیه بر «مدیریت جزئیات زیاد (Micromanagement) یا واکنش های لحظه ای و سریع» هست، پس این بازی اصلا شبیه Starcraft نیست. بازیکن ها می تونن واحدها رو ارتقا بدن تا کنترل دقیق تری روی نیروهاشون داشته باشن، بنابراین تم اصلی بازی بیشتر روی برنامه ریزی استراتژیک بلندمدت استواره تا واکنش های فوق سریع.
مثل نسخه های قبلی Dawn of War، بخش چندنفره هم تمرکز اصلی Dawn of War 4 گیم پلی هست. حالت The Last Stand که یک مود بقا در برابر موج دشمنان هست، قراره برگرده و نبردهای چندنفره 1 در مقابل 1، 2 در مقابل 2 و 3 در مقابل 3 هم وجود دارن. اگه King Art بتونه کارش رو به خوبی انجام بده (که تا الان این طور به نظر می رسه)، ممکنه در نهایت با یک بازی محبوب جدید در سبک RTS چندنفره روبرو بشیم. این قطعا یک چشم انداز جاه طلبانه است و ما با علاقه زیادی پیگیرش خواهیم بود.
در نهایت، مشخصات فنی و پلتفرم های مقصد بازی در این بخش برای علاقه مندان به پلتفرم رایانه های شخصی لیست شده است.
(امتیاز تصویر: Future)
بازی جدید سری وارهمر با بازگشت به ریشه های محبوب خود و حذف پیچیدگی های آزاردهنده، مسیری تازه را برای سبک استراتژی هم زمان ترسیم کرده است. تمرکز بر جناح های متفاوت و استراتژی های بلندمدت نشان می دهد که تیم سازنده به دنبال جلب رضایت طرفداران قدیمی و جذب مخاطبان جدید است. با توجه به نمایش های اخیر، می توان امیدوار بود که این عنوان به یکی از ستون های اصلی بازی های استراتژیک در سال 2026 تبدیل شود.
