سریال Scrubs هنوز هم یکی از محبوب ترین سیت کام های دهه 2000 به حساب میاد، اما بعضی از قسمت هاش دیگه با معیارهای امروزی جور در نمیان. بحث ما درباره Scrubs قسمت های قدیمی شده است.
سریال Scrubs به خاطر ترکیب طنز سورئال با داستان سرایی های به شدت احساسی، خیلی تحسین شده. این سریال شهرت زیادی در ایجاد تعادل بین کمدی و صمیمیت پیدا کرد، طوری که کمتر سریالی می تونست باهاش رقابت کنه. با این حال، مثل خیلی از سریال های اون دوره، همه چیزش با گذشت زمان خوب باقی نمونده. جالب است بدانید در حالی که سریال های درام پزشکی مثل ER گاهی با بررسی مرگ ضعیف دکتر رومانو در ER مورد نقد قرار می گیرند، اسکرابز به دلیل شوخی هایش با چالش های متفاوتی روبرو است.
در حالی که از نظر روند شخصیتی و لحظات صمیمانه، تعدادی از شوخی ها و تم های اون امروزه قدیمی به نظر می رسن. زن ستیزیِ کژوال، هموفوبیا و کلیشه های جنسیتی، اغلب به شکلی برای خنده استفاده می شدن که الان دیگه آزاردهنده هستن. این لیست مشخصا روی قسمت های کاملی تمرکز داره که این موارد توی داستانشون نقش محوری دارن، نه فقط شوخی های تک و پراکنده.
تحلیل “My Blind Date”؛ یکی از Scrubs قسمت های قدیمی شده
تصویری از جی.دی در کنار یکی از بیماران در دستگاه تصویربرداری که جرقه ای برای یک رابطه ی عجیب و کنجکاوی های او می شود.
جی.دی همراه با یک زن در دستگاه MRI در سریال Scrubs؛ این صحنه یکی از لحظات کلیدی قسمت “My Blind Date” است.
توی قسمت My Blind Date، جی.دی روی ایده قرار گذاشتن با زنی که تاحالا ندیدتش قفل می کنه، چون اون زن موقتا داخل دستگاه MRI گیر کرده. داستان حول محور کلنجار رفتن درونی اون می چرخه که آیا بدون اینکه بدونه اون زن چه شکلیه، رابطه اش رو باهاش ادامه بده یا نه؛ داستانی که بر پایه کنجکاوی و ناامنی بنا شده.
در نهایت، جی.دی تصمیم می گیره در هر صورت ازش بخواد که با هم بیرون برن، که نشون دهنده یه جور رشد شخصیتیه. اما بخش زیادی از طنز این قسمت روی نگرانی های مداوم اون می چرخه که نکنه اون زن «یه آدم زشت» باشه و مکالمه هایی که ارزش اون زن رو فقط در حد ظاهر فیزیکی پایین میاره.
با اینکه این لحظات به عنوان تردیدهای کمدی نشون داده شدن، اما امروزه خیلی سطحی و آزاردهنده به نظر می رسن. روایت داستان به شدت روی ایده های قدیمی درباره جذابیت تکیه می کنه، جایی که ظاهر یک زن باارزش تر از شخصیتش در نظر گرفته می شه. این موضوع باعث می شه این قسمت به جای اینکه آموزنده باشه، بدجنسانه به نظر بیاد.
نگاهی به “My American Girl”؛ آیا این از Scrubs قسمت های قدیمی شده است؟
در این صحنه دوستان الیوت او را احاطه کرده اند تا شاهد تغییر ظاهریِ ناگهانی و تحول اعتمادبه نفس او باشند.
جی.دی، کارلا و ترک دور الیوت در سریال Scrubs ایستاده اند؛ تمرکز بیش از حد بر ظاهر فیزیکی در این اپیزود مشهود است.
قسمت My American Girl روی الیوت رید تمرکز داره که سعی می کنه بعد از یه دوره تردید به خودش، شخصیتش رو بازسازی کنه. این قسمت تحول اون به یه دکتر با اعتمادبه نفس تر رو نشون می ده. متاسفانه، این رشد تقریبا به طور کامل در قالب یک تغییر ظاهر فیزیکی قاب بندی شده.
اعتمادبه نفسِ تازه پیدا شده ی الیوت، ارتباط نزدیکی با ظاهرش داره و بقیه شخصیت ها هم وقتی که اون طبق استانداردهای زیبایی معمول جذاب تر می شه، واکنش مثبت تری بهش نشون می دن. با اینکه هدف این بوده که یه روند قدرت بخش رو نشون بدن، اما اجراش با استانداردهای امروزی خیلی سطحی به نظر می رسه. این موضوع این ایده رو تقویت می کنه که ارزش یک زن زمانی بالا می ره که خودش رو با استانداردهای سنتی زیبایی هماهنگ کنه.
بدتر از اون، اینه که کل ماجرا مشخصا از یک نگاه مردانه فیلتر شده. داستان به جای تحسینِ توانایی های حرفه ای الیوت، روی ظاهرش تاکید می کنه و پیامی که سعی داره منتقل کنه رو خراب می کنه؛ این کار باعث می شه پیشرفت شخصیت خیلی ظاهری و قدیمی به نظر بیاد.
فصل 5 سریال Scrubs، قسمت 1 “My Intern’s Eyes”
دکتر کاکس با همان چهره ی جدی و همیشگی اش، در حال اجرای یکی از قوانین سخت گیرانه اش درباره مردانگی در بیمارستان است.
جان سی مک گینلی در نقش دکتر کاکس در سریال Scrubs با چهره ای کمی متعجب؛ واکنشی که در این قسمت معنای دیگری دارد.
توی قسمت My Intern’s Eyes، چندین خط داستانی به هم گره می خورن، از جمله اینکه ترک مخفیانه به کارلا قرص ضدبارداری می ده تا جلوی بارداری رو بگیره، اون هم در حالی که هر دو دارن سعی می کنن بچه دار بشن. همزمان، دکتر کاکس «کارت های مردانگی» رو معرفی می کنه تا رفتارهای جی.دی رو کنترل کنه. هر دو داستان به عنوان طنز اجرا شدن اما امروزه اصلا اون حس رو منتقل نمی کنن.
اقدامات ترک به شکلی روی استقلال بدنِ کارلا تاثیر می ذاره که به جای خنده دار بودن، عمیقا آزاردهنده به نظر می رسه. همزمان، مفهوم «کارت مردانگی» ایده های سخت گیرانه و قدیمی درباره مردانگی رو تقویت می کنه و از ویژگی های زنانه به عنوان توهین استفاده می کنه. این یکی از شوخی های رایج در سریال Scrubs هست، اما اضافه شدنِ کارت های مردانگی، اوج این مشکلات رو نشون می ده.
این موضوع نشون دهنده روند گسترده تری از طنز اوایل دهه 2000 هست که مردانگی رو با ارزشِ آدم برابر می دونه و هر چیزی که زنانه به نظر بیاد رو رد می کنه. همین ها باعث شده My Intern’s Eyes یکی از تاریخ گذشته ترین قسمت های سریال و از جمله Scrubs قسمت های قدیمی شده باشد.
فصل 3 سریال Scrubs، قسمت 2 “My Journey”
دونالد فایسون در نقش ترک، شخصیتی که در این قسمت با چالش های درونی درباره ی تعصبات شخصی اش روبرو می شود.
دونالد فایسون در نقش ترک در یکی از قسمت های سریال Scrubs؛ بازی او در این قسمت بر پایه ی کلیشه های قدیمی است.
قسمت My Journey داستان ترک رو دنبال می کنه که داره بیماری رو درمان می کنه که گرایش جنسی اش، تعصبات شخصی ترک رو به چالش می کشه. در طول کل قسمت، ترک آشکارا احساس ناراحتی می کنه و چندین حرف نسنجیده می زنه، و در ابتدا هیچ مشکلی هم در رفتارش نمی بینه. با اینکه روایت داستان در نهایت اون رو به سمت رشد سوق می ده، اما بخش زیادی از طنز قسمت روی این موضوع می چرخه که هموفوبیای اون به عنوان یه ویژگی شخصیتیِ بامزه نشون داده بشه.
علاوه بر این، این قسمت شوخی های تکراری سریال درباره ی اینکه جی.دی و ترک رو با یک زوج اشتباه می گیرن ادامه می ده و هر دو شخصیت با ترسی اغراق آمیز واکنش نشون می دن. حتی در اون زمان هم این شوخی ها لوس شده بودن، اما امروزه به طور خاصی قدیمی و تاریخ گذشته به نظر میان.
اگرچه این قسمت سعی می کنه به موضوع تبعیض بپردازه، اما تکیه اش روی کلیشه ها و طنزی که بر پایه ی معذب کردنِ بقیه ست، پیامش رو خراب می کنه. ادعا می کنه که داره هموفوبیا رو به چالش می کشه، اما همچنان شوخی هایی بر پایه ترس از همجنس گرایی می سازه. این یکی از اون قسمت هایی هست که تماشای دوباره اش واقعا سخته و در دسته Scrubs قسمت های قدیمی شده قرار می گیرد.
فصل 3 سریال Scrubs، قسمت 11 “My Clean Break”
الیوت در حالی که سعی می کند با استایل جدید و چتری هایش نظر اطرافیان را در بیمارستان جلب کند.
الیوت در حالی که از پشت چتری هاش به کلسو نگاه می کنه در سریال Scrubs؛ تصویری که نقد بر ظاهر را نشان می دهد.
قسمت My Clean Break داستان جی.دی رو دنبال می کنه که درگیر عواقب به هم خوردن رابطه اش هست، در حالی که الیوت رید با قضاوت های اطرافیانش روبرو می شه. این قسمت لحظات احساسی رو با شوخی های معمول سریال ترکیب می کنه. یکی از بخش های اصلی روی ظاهر الیوت و شوخی های گذری شخصیت های دیگه تمرکز داره.
چیزی که امروز به چشم میاد اینه که ظاهر الیوت چقدر زیاد مورد نقد و بررسی قرار می گیره، که بیشتر برای خنده های راحت و دم دستی استفاده شده تا اینکه بخواد شناخت عمیقی از شخصیتش به ما بده. این موضوع با توجه به حساسیت های مدرن نسبت به زنان در محیط کار، خیلی تحقیرآمیز و نامناسب به نظر می رسه. این قسمت همچنین شامل دو شوخیِ به خصوص آزاردهنده درباره همجنس گراهاست.
یکی از طرف دکتر کاکس که ابراز نگرانی می کنه پسرش همجنس گرا نباشه، و دیگری که با لحن شوخی می گه جی.دی دوست پسر داره. برخلاف لحظات دیگه سریال، این شوخی ها تلاشی برای نقد یا طنز هوشمندانه نمی کنن، بلکه فقط روی این فرض بنا شدن که همجنس گرا بودن ذاتا خنده داره، که امروزه واقعا قدیمی و بی دلیل توهین آمیز به نظر می رسه، از این رو در لیست Scrubs قسمت های قدیمی شده جای می گیرد.
فصل 2 سریال Scrubs، قسمت 22 “My Dream Job”
حضور بازیگران مهمان در کنار جی.دی و ترک که در این صحنه با خبری غیرمنتظره و ناراحت کننده روبرو می شوند.
دونالد فایسون در نقش ترک، زک برف در نقش جی.دی و رایان رینولدز در سریال Scrubs؛ ناراحتیِ اغراق آمیز در این صحنه مشهود است.
توی قسمت My Dream Job، دوست قدیمیِ دورانِ انجمن برادریِ جی.دی و ترک به شهر میاد و باعث یه شبِ پر از خوش گذرانی می شه که برای گروه مشکلاتی درست می کنه. اشاره می شه که اسپنس به این خاطر به شهره که هم اتاقی های دوران دانشگاهشون دارن با هم ازدواج می کنن. جی.دی و ترک به جای اینکه با این خبر عادی برخورد کنن، با ناراحتیِ واضحی واکنش نشون می دن.
اونا هر وقت حرفی از رابطه این زوج می شه، آه می کشن و چهره شون رو درهم می کشن. طنز داستان تقریبا به طور کامل روی ناراحتی اون ها بنا شده و موقعیت رو معذب کننده یا عجیب جلوه می ده.
از دیدگاه امروزی، این واکنش عقب گرد به نظر می رسه و این ایده رو تقویت می کنه که روابط همجنس گرایانه در بهترین حالت چیزی هستن که باید تحمل بشن و در بدترین حالت مسخره بشن. حتی با استانداردهای اوایل دهه 2000 هم این شوخی ها تنبلانه به نظر می رسه و امروزه به عنوان نمونه ای از این موضوع دیده می شود.
فصل 4 سریال Scrubs، قسمت 17 “My Life In Four Cameras”
تغییری در فرمت فیلم برداری که بازیگران اسکرابز را در یک فضای سیت کام کلاسیک با خنده های حضار قرار داد.
بازیگران سریال Scrubs در قسمت My Life In Four Cameras از فصل 4 که شبیه سیت کام های سنتی اجرا شده است.
قسمت My Life in Four Cameras یکی از قسمت های تجربیِ سریال Scrubs هست که تصور می کنه شخصیت ها در قالب یک سیت کام سنتیِ چنددوربینه زندگی می کنن؛ همراه با صدای خنده تماشاگرها و بازی های اغراق آمیز. جی.دی در ابتدا سادگی و لحن شادِ این دنیای خیالی رو می پذیره، اما در نهایت این توهم شروع به فروپاشی می کنه.
این کانسپت مشخصا به عنوان یک نقد «متا» بر کلیشه های سیت کام طراحی شده. این قسمت سبک معمولِ تک دوربینه ی سریال Scrubs رو با یک فرمت مصنوعی تر مقایسه می کنه. با این حال، اجراش خیلی موفق نیست. شوخی ها سطحی و قابل پیش بینی به نظر می رسن و طنزِ داستان اون گزندگی لازم برای نقد کاملِ سبکی که ازش تقلید می کنه رو نداره.
با اینکه این قسمت مثل بقیه موارد این لیست توهین آمیز نیست، اما چون جذابیتِ اولیه اش رو از دست داده، دیگه چندان جالب به نظر نمی رسه. بدون طنز قوی یا نگاهی عمیق، بیشتر شبیه یک ترفند به نظر میاد تا یک تجربه ی معنادار یا سرگرم کننده.
فصل 7 سریال Scrubs، قسمت 11 “My Princess”
دکتر کاکس در لباسی متفاوت که یادآور داستان های جن و پری و دنیای خیالیِ این اپیزود خاص است.
کن جنکینز در نقش دکتر کاکس در سریال Scrubs با لباس شخصیت شرورِ افسانه ای؛ تلاشی برای فانتزی بودن در اسکرابز.
قسمت My Princess داستانی فانتزی گونه رو ارائه می ده که در اون دکتر کاکس برای پسرش یک افسانه قرون وسطایی تعریف می کنه که شخصیت های بیمارستان Sacred Heart رو در نقش های جدیدی نشون می ده. جی.دی به یک قهرمان دست وپاچلفتی تبدیل می شه، در حالی که بقیه شخصیت ها نقش های کهن الگویی اغراق آمیزی رو بر عهده می گیرن.
این قسمت که در زمان اعتصاب نویسنده ها تولید شده، خیلی زیاد روی ترفند فانتزی بودنش تکیه می کنه و جلوه های بصری رو به محتوا ترجیح می ده. با اینکه سریال Scrubs اغلب از سکانس های فانتزی به شکلی موثر استفاده می کرد، اما این اپیزود اون مفهوم رو به کلِ قسمت بسط می ده بدون اینکه محتوای قوی برای حمایت ازش داشته باشه. طنزِ کار به نظر اجباری میاد و داستان فاقد اون پایه ی احساسیه که معمولا بین بخش های احمقانه ی سریال تعادل برقرار می کرد.
به جای اینکه خلاقانه به نظر برسه، زیاده روی و نامتمرکز جلوه می کنه. با گذشت زمان، چیزی که شاید زمانی عجیب و جالب به نظر می رسید، الان بیشتر کلافه کننده است تا سرگرم کننده، و این قسمت رو به یکی از ضعیف ترین و تاریخ گذشته ترین قسمت های تاریخ سریال تبدیل کرده که می تواند در لیست Scrubs قسمت های قدیمی شده قرار گیرد.
فصل 5 سریال Scrubs، قسمت 23 “My Urologist”
جی.دی در حال فکر کردن به روابط پیچیده و گاهی اشتباهش در راهروهای بیمارستان سیکرد هارت.
زک برف در نقش جی.دی در سریال Scrubs؛ نگاه او به زنان در این قسمت مورد نقد قرار گرفته است.
توی قسمت My Urologist، جی.دی با یک دکتر جدید و با اعتمادبه نفس دوست می شه و همزمان با مشکلات عاطفیِ همیشگی اش دست وپنجه نرم می کنه. یکی از شوخی های محوری این قسمت، ناتوانی جی.دی در دیدن حلقه های ازدواجِ زن هاست؛ اون به طور موثری هر کسی رو که به نظرش «در دسترس» نیست، فیلتر می کنه. این موضوع مستقیما به معرفی یک گزینه ی عاشقانه جدید ختم می شه.
با اینکه این رفتار به عنوان یک عادتِ بی ضرر نشون داده شده، اما این شوخی بازتاب دهنده یک مشکل بزرگتر در نگاه سریال به روابط و زنان هست. زنان اغلب صرفا از نظر در دسترس بودن برای جی.دی تعریف می شن و به جای اینکه شخصیت های مستقلی باشن، در حد گزینه های عاشقانه یا جنسی پایین میان.
این ایده که زنان غیرقابل دسترس «نامرئی» هستن، یک جهان بینی محدود و مردسالارانه رو تقویت می کنه که انگار تنها ارزش زن ها در مسائل جنسیه. بدتر از اون، این قسمت اصلا این رفتار رو به چالش نمی کشه، بلکه ازش به عنوان یک ابزار کمدی برای معرفیِ معشوقه ی جدید استفاده می کنه و عملا به نگاهِ جنسیت زده ی جی.دی پاداش می ده.
قسمت های بلک فیس (Blackface)
دو دوست صمیمی که همیشه در کنار هم هستند، اما در این سکانس های خاص، مرزهای طنز مناسب را رد کرده اند.
دونالد فایسون در نقش ترک در کنار زک برف در نقش جی.دی در سریال Scrubs؛ سکانس هایی که در نهایت حذف شدند.
در سه قسمت از سریال Scrubs شامل (“My Fifteen Seconds”، “My Jiggly Ball” و “My Chopped Liver”)، سکانس های فانتزی وجود دارن که شخصیت ها برای لحظات کوتاهی در قالب شوخی های بصری با صورتِ سیاه شده (Blackface) ظاهر می شن. این لحظات بعدها در پی جنبش بلک لایوز ماتر (Black Lives Matter) از نسخه های استریم سریال حذف شدن.
حتی در قالب طنز سورئال سریال، بازبینی این صحنه ها عمیقا آزاردهنده است. بلک فیس تاریخچه ای طولانی و دردناک ریشه در نژادپرستی و تمسخر داره و استفاده از اون (حتی در کات های کمدیِ کوتاه) ناخوشایند و نامناسب به نظر می رسه. چیزی که این لحظات رو به خصوص کلافه کننده می کنه اینه که سریال Scrubs در قسمت های قبلی خودش به صراحت از بلک فیس انتقاد کرده بود.
گنجوندن اون در قسمت های بعدی، اون آگاهی قبلی رو زیر سوال می بره و نشون دهنده تناقض در رویکرد سریاله. برای سریالی که حول محور دوستیِ بین نژادی می چرخه، واقعا عجیبه که کسی فکر کرده این کار در دهه ی 2000 مناسب بوده. این موضوع باعث شده این بخش های سریال به شدت تاریخ گذشته به نظر برسن و در واقع Scrubs قسمت های قدیمی شده محسوب شوند.
سریال Scrubs میراث بزرگی در دنیای تلویزیون به جا گذاشته و هنوز هم لحظات درخشان و آموزنده زیادی دارد. با این حال، بازبینی این اپیزودها به ما نشان می دهد که سلیقه مخاطب و هنجارهای اجتماعی تا چه حد در طول دو دهه تغییر کرده اند. شناخت این نقاط ضعف نه تنها از ارزش کلی سریال کم نمی کند، بلکه به ما کمک می کند تا با نگاهی دقیق تر به تکامل صنعت کمدی و روایتگری در تلویزیون بنگریم.
