مثل اون دزد گابلین کوچولویی که هستم، بالای تیرچه های سقف در بازی Styx: Blades of Greed نقد و بررسی کز کردم و دارم یه گروه از نگهبان ها رو تماشا می کنم که پایین پام، دور یه آتیش پر از سر و صدا چرخ می زنن. تعدادشون برای اینکه همه شون رو یهویی از پا دربیارم خیلی زیاده و یه غول تشن زره پوش هم بینشونه، اما وجود یه سری غنیمت وسوسه انگیز اون نزدیکی ها – یعنی همون اشیای تزیینی که بدجور دلم می خواد جیبام رو باهاشون پر کنم – باعث می شه نتونم از خیر این اتاق بگذرم. اصلا برای جابه جایی استیکس، که خودش رو استاد سایه ها می دونه، درمونده نشدم؛ چون گزینه های خیلی زیادی پیش رومه. این سری بازی مخفی کاری که حالا به یه دنیای نیمه جهان باز تبدیل شده، شامل سه نقشه با سازه های تو در تو و گسترده ست که پر از ماموریت های اصلی آزادانه و کلی غنیمته که منتظرن چنگال های سبزم بهشون برسه.
یه بشقاب غذا اون نزدیکی هست که اون نگهبان غول پیکر زره پوش نمی تونه از ناخنک زدن بهش بگذره و این یکی از گزینه های منه. حتی همون موقع هم می تونم انتخاب کنم که یا خیلی نامحسوس از زیر میز بخزم و درست وقتی که از سایه ها میام بیرون، زهر کشنده ام رو روی غذاش بالا بیارم، یا اینکه از جادوی کهربای محدودم استفاده کنم تا موقتا نامرئی بشم و مستقیم با قدم های بی صدا از روی میز رد بشم.
اما در عوض، ترجیح می دم از جادوی کم و روش کلاسیک استفاده کنم؛ یه بطری خالی رو که همون نزدیکیه برمی دارم، پرت می کنم گوشه اتاق تا حواسشون رو پرت کنم، می پرم روی فرش تا صدای فرودم نیاد، غنیمت ها رو جمع می کنم و با عجله زهر بالا میارم تا آتیش شومینه رو خاموش کنم و بعدش عملا از داخل شومینه می خزم و از دودکش می رم بالا.
اینطوری راه خودم رو به بالای یکی از اون قلعه های عظیم که نقشه The Wall رو ساختن باز می کنم؛ یکی از اون نقشه های بزرگ، متراکم و دلگیر که استیکس قصد داره تا قرون آخرش رو غارت کنه.
افق کوارتزی در Styx؛ Blades of Greed نقد و بررسی
در یکی از نماهای خیره کننده بازی، استیکس را می بینیم که در منطقه دیوار مشغول نقشه کشی برای عبور از نگهبانان است. 
این تصویر به خوبی استرس ناشی از شناسایی توسط نگهبانان و سیستم هوشمند هشدار بازی را نمایش می دهد.
(منبع تصویر: Nacon)حقایق سریع
تاریخ عرضه: 30 بهمن 1404پلتفرم(ها): PC, PS5, Xbox Series X/Sتوسعه دهنده: Cyanide Studioناشر: Nacon
البته این بار استیکس – یه جورایی – دنبال یه هدف فداکارانه ست. چون ترک کردن عادت استفاده از کهربا براش سخته، خبردار شده که یه ماده جادویی جدید به اسم Quartz (کوارتز) پیدا شده که قدرتش با سرعت خطرناکی در حال زیاد شدنه و ممکنه دنیای خشنی که توش زندگی می کنه رو نابود کنه. حالا با داشتن تجربه دو بازی قبلی، متاسفانه این دنیای در خطر، شامل چند نفری هم می شه که این گابلین بدعنق و خشن، علاوه بر جون خودش، بهشون اهمیت می ده. به علاوه، به لطف بدن منحصربه فردش که با کهربا عجین شده، اون یکی از معدود موجوداتیه که می تونه انرژی کوارتز رو جذب و خنثی کنه و ازش به عنوان تقویت کننده استفاده کنه.
به قول معروف، چیزی که نپاشد، نپاشد.
اساس بازی Styx: Blades of Greed نقد و بررسی برای طرفدارای این سری آشناست، اما در طول نُه سالی که از بازی دوم می گذره، خیلی چیزا تغییر کرده. بسیاری از ترفندهای معمول دزدی استیکس مثل توانایی بالا رفتن از یه مشعل روشن برای خاموش کردنش، یا ترکیب کردن تف و شن برای درست کردن یه گلوله پرتابی که همون کار رو انجام می ده، هنوز هم توی بازی هستن. اون هنوز هم می تونه توی صندوق های خالی و کمدها مخفی بشه تا یه نگهبان رو بکشه داخل و سریع دخلش رو بیاره. یا اینکه بی صدا زیر میزهای کوچیک بخزه. من عاشق اینم که گابلین بودن استیکس چقدر روی گیم پلی و درک فضا تاثیر می ذاره.
با این حال، استیکس حالا کارهای خیلی بیشتری می تونه انجام بده – که با توجه به اینکه داستان بازی درست چند ثانیه بعد از پایان مبهم بازی دوم شروع می شه، خیلی جالبه. در عرض چند لحظه، ضدقهرمان گابلین ما در یه شروع طوفانی به سبک God of War 3، با پرش دوتایی از روی یه غول سنگی بزرگ رد می شه، با سرعت از شکاف های بزرگ عبور می نه و روی دیوار می دوئه؛ که همه شون حرکات جدیدی هستن.
این موضوع می تونه ساعت های اول Styx: Blades of Greed نقد و بررسی رو کمی گیج کننده کنه، چون استیکس داره تو محیط های کوچیک آموزشی با توانایی هایی کار می کنه که مشخصا برای محیط های خیلی بزرگ تر طراحی شدن. این ترس وجود داشت که نکنه بازی خیلی آسون شده باشه. حتی توانایی حرکت دادن نگهبان در حین گرفتن اون برای بریدن گلوش به جای درجا خشک شدن، سرعت بازی رو نسبت به نسخه های قدیمی استیکس کاملا عوض کرده.
محیط های سرسبز و جنگلی بازی تضاد جالبی با قلعه های سنگی و سرد ایجاد کرده اند و جزئیات گرافیکی بالایی دارند. 
مخفی شدن در میان بوته ها یکی از روش های اصلی برای عبور از سد اورک های قدرتمند و گشت زن های منطقه است.
(منبع تصویر: Nacon)
اما بعد، شما وارد دنیای باز می شید، جایی که هر «بخش» از بازی محدوده ی جدیدی از کوارتز رو برای پیدا کردن و جمع آوری بهتون می ده و اونجا حرکت های روان تر خیلی بیشتر به چشم میان. خیلی از ساختمون های کوچیک صرفا توقف گاه هایی در مسیرهای مختلف هر محیط متراکم هستن و هر کوارتز معمولا در سازه های عظیم و پراکنده ای قرار داره که می تونید از دوردست ببینیدشون.
گزینه های حرکتی جدید استیکس بهتون اجازه می ده تا به راحتی راهتون رو به داخلشون پیدا کنید و به جای اون، تمرکزتون رو بذارید روی اینکه چطور با موقعیت ها روبرو بشید یا حتی چطور وارد یه منطقه بشید. آیا باید دور و بر بچرخم و دنبال یه پنجره باز بگردم؟ یا اینکه با تمام سرعت از پله ها برم پایین و از کنار نگهبان ها رد بشم، اما بعدش از توانایی شبیه سازی استفاده کنم تا فکر کنن من رو کشتن، در حالی که خودم به سایه ها پناه بردم؟
ارتقاها فقط دنیای باز رو گسترش نمی دن، بلکه فضاهای قدیمی رو هم براتون معنی دارتر می کنن.
بازی Styx: Blades of Greed نقد و بررسی یه منحنی سختی خیلی خوب داره که دقیقا به همون اندازه ای که قدرت هاتون بیشتر می شه و با کاربردشون آشنا می شید، چالش ها رو هم بیشتر می کنه. نقاط عطف داستان که گزینه های حرکتی حیاتی و اضافه ای مثل قلاب (grapple hook) و پاراگلایدر رو بهتون می دهد، فقط دنیای باز رو گسترش نمی دن تا استیکس بتونه به مناطق دورتری بره، بلکه فضاهای قدیمی رو هم دوباره براتون زنده می کنن.
نزدیک شدن دشمنان زره پوش همیشه به معنای پایان کار نیست، بلکه فرصتی برای استفاده از محیط و غافلگیری آن ها از بالاست. 
آویزان شدن از لبه ها و پنهان شدن در سایه های ایوان ها، تاکتیک های کلاسیکی هستند که در این نسخه نیز حیاتی اند.
(منبع تصویر: Nacon)
ماموریت های اصلی ممکنه اوایل بازی بیشتر راهنمایی تون کنن – اما هرچی جلوتر می رید، اهداف گنگ تر می شن و اغلب فقط یه مکان رو بهتون نشون می دن و شما رو رها می کنن تا دنبال نشانه های واضح استفاده از کوارتز بگردید. استیکس اغلب می تونه استراق سمع کنه یا جاهایی برای جاسوسی پیدا کنه تا اطلاعات بیشتری به دست بیاره، هرچند ماموریت های جانبی به ندرت اطلاعاتی بیشتر از موارد پایه بهتون می دن. من واقعا به پاداش های این فعالیت های جانبی اهمیتی نمی دادم، چون لذت خودِ دزدی برام کافی بود.
بی شباهت به Metal Gear Solid 5 نیست؛ هر ماموریت با فرستادن استیکس به نقاط جابه جایی با بالن در سراسر نقشه شروع می شه. نقشه The Wall یه محیط شهری متراکم از آلونک های فانتزی و اسکله های سنگی بزرگ برای زپلین هاست که توش باید از بین کوچه ها و روی پشت بوم ها مخفیانه رد بشید.
در همین حال، خرابه های The Akenash Ruins تعدادی از فضاهای اولین بازی رو دوباره بازسازی می کنه و اغلب حول چالش های فرار خطی می چرخه. منطقه Turquoise Dawn هم یه جای متراکم دیگه ست، ترکیبی از مرداب و جنگل با قلعه های چوبی و تالارهایی که توی درختهای بزرگ ساخته شدن.
متال گیر گابلینی؛ Styx؛ Blades of Greed نقد و بررسی
وسایل نقلیه هوایی و زپلین ها نقش مهمی در جابه جایی و طراحی مراحل عمودی بازی ایفا می کنند. 
برنامه ریزی برای نفوذ به این غول های پرنده یکی از بخش های هیجان انگیز گیم پلی محسوب می شود.
(منبع تصویر: Nacon)
این دنیاهای باز در Styx: Blades of Greed نقد و بررسی طوری به نظر می رسن که انگار جاه لطبی نقشه های بزرگ Master of Shadows رو با تراکم بالای Shards of Darkness ترکیب کردن. گاهی اوقات، بررسی گشت زنی دشمن ها و فهمیدن ساز و کار داخلی ساختمون های بزرگ من رو یاد بهترین مراحل Hitman می ندازه.
با این تفاوت که اینجا در Styx: Blades of Greed نقد و بررسی، تراکم بالا باعث شده که تقریبا هیچ فضای مرده ای وجود نداشته باشه. من نسبت به جهان باز شدن استیکس خیلی تردید داشتم، اما از اینکه چقدر خوب از آب درومده واقعا تحت تاثیر قرار گرفتم.
نجات با ذخیره کردن
حرکت در ارتفاعات و استفاده از کشتی های هوایی، حس آزادی عمل بیشتری به بازیکن برای دور زدن نگهبانان می دهد. 
در این لحظات حساس، هر اشتباه کوچیکی می تواند باعث سقوط و شکست ماموریت شود.
(منبع تصویر: Nacon)
سیستم ذخیره سریع (Quick Save) فقط به اندازه فشردن یه دکمه با شما فاصله داره. استیکس اهل قضاوت کردن شما برای آسون گرفتن کارها نیست و چک پوینت های دلخواه باعث می شه امتحان کردن روش های مختلف خیلی راحت باشه.
البته بازی بی نقص نیست. حتی با اینکه با پیشرفت بازی پیچیدگی ها بیشتر می شه، به نقطه ای می رسید که واکنش نگهبان ها کمی قابل پیش بینی می شه. از نظر فنی هم Styx: Blades of Greed نقد و بررسی روی PC ممکنه کمی اذیت کنه – من چندین بار با کرش کردن بازی مواجه شدم و با اینکه طراحی بصری بازی عالیه، توی بعضی جاها تصویر یه جور تاریِ همیشگی داشت که هرچقدر تنظیمات رو بالا و پایین کردم، نتونستم درستش کنم؛ مشکلی که گاهی با تنظیمات گرافیکی و قابلیت رفع تاریکی اطراف تصویر در سایبرپانک 2077 در بازی های بزرگ مشابه برطرف می شود.
استفاده از پاراگلایدر یکی از مکانیک های جدیدی است که جابه جایی در نقشه های بزرگ و متراکم را لذت بخش می کند. 
جریان های هوا و طراحی عمودی مراحل در این نسخه، استفاده از این ابزار را به یک ضرورت برای جابه جایی سریع تبدیل کرده است.
(منبع تصویر: Nacon)
تمام فضاهای اینجا هم از نظر داستانی و هم از نظر ساختار، برای مخفی کاری کنجکاوی برانگیز هستن. خیلی وقت از آخرین بازی استیکس گذشته، اما Styx: Blades of Greed به خوبی روی پایه های قبلی بنا شده است. کلی کلیشه های فانتزی تاریک وجود داره، اما استیکس رنگ و لعاب و غافلگیری های خاص خودش رو داره که جذاب باقی می مونن.
داستان Styx: Blades of Greed خیلی سنگین نیست، اما جمع کردن تدریجیِ گروهی از طردشده ها، از الفِ خبیث و جذاب به اسم جاراک گرفته تا همراهانی از نژاد دورف، انسان و اورک، حس و حال خوبی به بازی داده که من رو یاد فضای RPGهای بزرگ می ندازه.
سیستم مبارزات در مواقع غافلگیری به شما اجازه می دهد تا با یک ضربه سریع و مکارانه، دشمن را از پیش رو بردارید. 
این راهنماهای بصری و زمانی به بازیکن کمک می کنند تا لحظه دقیق برای حملات مخفیانه و کشنده را پیدا کند.
(منبع تصویر: Nacon)بازی Styx: Blades of Greed پر از روش های مختلف برای مخفی کاریه، طوری که واقعا حس می کنید دارید استراتژی خودتون رو برای هر چالش دزدی طراحی می کنید.
بعضی وقت ها حس می کردم که می تونم از قدرت های استیکس استفاده کنم تا روند بازی رو کمی دور بزنم. Styx: Blades of Greed پر از روش های مختلف برای مخفی کاریه؛ طوری که واقعا حس می کنید دارید استراتژی خودتون رو برای هر چالش دزدی طراحی می کنید و بازی بهتون اجازه می ده یا حتی ازتون انتظار داره که از تمام پتانسیلش استفاده کنید. بازی Styx: Blades of Greed یه ماجراجویی بزرگه، پر از فرصت برای مخفی کاری در یک دنیای باز فانتزی و تاریک که واقعا فراتر از انتظار ظاهر شده است.
در نهایت، استیکس بار دیگر ثابت کرد که حتی در دنیایی که به نظر می رسد سبک مخفی کاری خالص در آن کمرنگ شده، هنوز هم فضایی برای دزدی های مکارانه وجود دارد. این بازی با ترکیب هوشمندانه المان های کلاسیک و قابلیت های جدید، تجربه ای را خلق کرده که هم طرفداران قدیمی و هم بازیکنان جدید را راضی نگه می دارد و دنیایی غنی را برای کاوش در اختیارشان قرار می دهد.
سلب مسئولیت
بازی Styx: Blades of Greed روی PC با کدی که ناشر در اختیار ما قرار داده، بررسی شده است.
