اجرای Virtual Boy روی Switch بدون لوازم جانبی امکان پذیر است اما توصیه نمی شود

تجربه بازی های کلاسیک نینتندو روی کنسول های جدید همیشه جذاب است، اما تجربه Virtual Boy روی Switch بدون لوازم جانبی با محدودیت های بصری و فنی زیادی همراه است که لذت بازی را کاهش می دهد.

31 سال بعد از چیزی که تقریبا با قطعیت می شه گفت بزرگ ترین شکست در تاریخ Nintendo بود – حتی خیلی بدتر از Wii U – امروز Virtual Boy رسما از دنیای مردگان برگشته. برای اثبات اینکه اون دسته از ما که نسبت به گذشته Nintendo نوستالژی داریم، برای تقریبا هر چیزی که این شرکت ارائه بده پول خرج می کنیم، حتی اگر برنامه ها و سالگرد 40 سالگی The Legend of Zelda 2026 باشد، بخش Virtual Boy توی کتابخانه NSO حالا فعال شده و سخت افزاری که برای تجربه این بازی ها نیاز دارید، کم کم داره به دست مردم می رسه. در واقع، حتی می توانید این بازی ها را تجربه کنید؛ اما بازی کردن Virtual Boy روی Switch بدون لوازم جانبی چالش های خاص خود را دارد.

البته از نظر فنی، شما برای بازی کردن این عناوین به اون سخت افزار احیا شده نیازی ندارید. می تونید بازی های Virtual Boy رو روی Switch و Switch 2 بدون اون دستگاه 100 دلاری یا برادر مقواییِ ارزون ترش بازی کنید. اما تجربه Virtual Boy روی Switch بدون لوازم جانبی آنچنان رضایت بخش نیست و احتمال اینکه واقعا بخواید این کار رو انجام بدید، خیلی خیلی کمه.

Virtual Boy روی Switch بدون لوازم جانبی؛ آیا باید بازی کنید؟

دلیلش اینه که چون Nintendo این بازی ها رو جوری طراحی نکرده که بدون لوازم جانبی جدیدش بازی بشن، تجربه Virtual Boy روی Switch بدون لوازم جانبی با چالش همراه است. تنها چیزی که می بینید دو تا صفحه نمایش کوچیکه که وقتی طبق میل Nintendo بازی می کنید، فقط چند سانتی متر با چشماتون فاصله دارن. این باعث می شه دیدن منو تقریبا غیرممکن بشه، مخصوصا برای کسی که چشماش مثل من ضعیفه؛ و بازی کردن هم به جز یه سرگرمی کوتاه با اون جلوه های بصری مسخره، عملا بی فایده ست.

در تصویر زیر می توانید نمایی از کتابخانه بازی های کلاسیک این کنسول را مشاهده کنید که با رابط کاربری جدید در دسترس قرار گرفته است.

همان طور که می بینید، منوی بازی ها همچنان آن تم قرمز و سیاه کلاسیک را حفظ کرده است که یادآور دوران کنسول های قدیمی است.

این دقیقا مثل اینه که توی سینما برید یه فیلم سه بعدی ببینید و برای چند ثانیه عینکتون رو بردارید. همه چی تاره، یه خنده ای می کنید و یه چیزی با این مضمون می گید که «اوه، چه حس عجیبی داره»، و بعد دوباره عینک رو می زنید و از بقیه فیلم لذت می برید.

من این کار رو انجام دادم تا شما مجبور نشید انجامش بدید

اکیدا توصیه می کنم این کار رو توی خونه امتحان نکنید، حتی برای چند ثانیه تفریح؛ چون من امروز صبح با روش سخت متوجه شدم که برای مدت کوتاهی داخل اپلیکیشن NSO مربوط به Virtual Boy زندانی می شید. این تجربه بازی Virtual Boy روی Switch بدون لوازم جانبی می تواند شما را به دردسر بیندازد. وقتی تفریحم تموم شد و اسکرین شات هام رو گرفتم، دکمه Home رو زدم تا خارج بشم، اما نشد. یه پیغامی ظاهر شد و ازم خواست قبل از اینکه بتونم گزینه بستن رو بزنم، عینک رو بردارم (که اصلا نداشتم). این یعنی نمی تونستم دکمه بستن رو بزنم و برای همین موقتا گیر افتادم.

انگار یه نسخه کابوس وار با برند Nintendo از آهنگ Hotel California بود.

یکی از عناوین مشهور این کنسول، بازی Wario Land است که در تصویر زیر نحوه نمایش دوگانه و قرمز رنگ آن روی صفحه سوییچ دیده می شود.

این نمایش دوتایی دقیقا همان چیزی است که باعث می شود بدون استفاده از تجهیزات واقعیت مجازی، تجربه بازی عملا آزاردهنده باشد.

برای فرار از زندان Virtual Boy، مجبور شدم دکمه Home رو نگه دارم و کنسول رو ری ستارت کنم. این کار خوشبختانه نرم افزار رو بست تا بتونم آزاد بشم و دیگه هم سراغش نمی رم. این ویژگیِ کوچیک شاید توضیح بده که چرا Nintendo نمی خواد تجربه Virtual Boy روی Switch بدون لوازم جانبی برای کاربران ساده باشد. شاید کار کنن، اما ممکنه مثل من شما رو توی بازی Virtual Boy حبس کنن.

چرا Virtual Boy روی Switch بدون لوازم جانبی مشکل ساز است؟

حالا که خودم از نزدیک دیدمش، جدا از اینکه Nintendo داره به کسایی که دهه ها بعد از خاک خوردن Virtual Boy توی قفسه ها، الان دارن می خرنشون نیشخند می زنه، نمی فهمم چرا تجربه Virtual Boy روی Switch بدون لوازم جانبی اینقدر مشکل ساز است. توی حالت دستی، اون صفحه دوتایی سردردآور نصیبتون می شه و وقتی هم Switch توی داک قرار داره، اصلا نمی تونید بازی ها رو ببینید. تا جایی که من می تونم بگم، این بازی ها می تونستن برای همه قابل بازی باشن، اما اون وقت دیگه نیازی نبود مردم 100 دلار برای یه Virtual Boy امروزی خرج کنن.

در نهایت، بازگشت این کنسول ناکام به سرویس نینتندو بیشتر یک حرکت نمادین برای کلکسیونرها و طرفداران قدیمی است. اگرچه تماشای دوباره این بازی ها حس نوستالژیک عجیبی دارد، اما محدودیت های فنی و اجبار به استفاده از لوازم جانبی گران قیمت باعث می شود که کاربران عادی احتمالا بعد از چند دقیقه از خیر آن بگذرد. با این حال، حفظ تاریخچه بازی ها، حتی آن هایی که شکست خورده اند، ارزشمند است.

Turns Out You Can Play Virtual Boy Games On Switch Without Accessories, But You Won’t Want To