سریال Vladimir راوی غیرقابل اعتماد و مهیج جدید نتفلیکس با بازی ریچل وایس

سریال Vladimir با محوریت Vladimir راوی غیرقابل اعتماد، داستانی روان شناختی و پرکشش از وسواس های یک استاد دانشگاه را روایت می کند.

هشدار: این مقاله حاوی اسپویل های جزئی برای سریال Vladimir محصول Netflix هست!

راوی های غیرقابل اعتماد می تونن یکی از سرگرم کننده ترین ابزارهای داستان گویی باشن و سریال Vladimir بهترین سریال با محوریت یک راوی غیرقابل اعتماده. این تریلر اروتیک Netflix که بر اساس اولین رمان جولیا می جوناس ساخته شده و در رده سریال های جدید اقتباسی LGBTQ+ جذاب قرار می گیرد، داستان زنی میانسال رو دنبال می کنه که ما بهش می گیم «ام» یا «قهرمان داستان» و توی یه کالج کوچیک علوم انسانی به عنوان استاد کار می کنه. در این سریال، Vladimir راوی غیرقابل اعتماد، لایه های جدیدی از داستان گویی را معرفی می کند.

شوهر «ام» به خاطر رابطه با دانشجوهاش تحت بازجویی قرار گرفته، اما وقتی یه استاد جوان و تازه کار به اسم ولادیمیر ولادینسکی وارد کالج می شه، حواس «ام» پرت می شه. وسواس فکری نسبت به «ولاد» خیلی زود برای شخصیت اصلی Vladimir دردسرساز می شه.

این مینی سریال Netflix، یه کمدی سیاه، هیجان انگیز و پرحرارته. این سریال برای کسایی که از شخصیت هایی که دیوار چهارم رو می شکنن تا تیکه پرانی کنن خوششون می آد، عالیه. همچنین یه انتخاب بی نقص برای بیننده هاییه که عاشق Vladimir راوی غیرقابل اعتماد در داستان ها هستن.

«ام»؛ Vladimir راوی غیرقابل اعتماد و پیچیده ای که دوستش خواهید داشت

در این تصویر، نگاه خیره شخصیت اصلی را مشاهده می کنید که گویی مستقیما با مخاطب سخن می گوید و او را به دنیای پر از شک خود دعوت می کند.

این سکانس به خوبی نشان دهنده قدرت بازیگری در انتقال حس ناامنی و فریب به بیننده است.

© 1405 Netflix, Inc.

شخصیت اصلی کتاب جولیا می جوناس یکی از منفورترین اما جذاب ترین کاراکترهایی بود که تا حالا دربارش خوندم. اون کسیه که از سوءاستفاده دفاع می کنه و پشت سر تقریبا همه، مخصوصا شاکی های شوهرش و دانشجوهاش، بدگویی می کنه. با این حال، سریال Vladimir با تبدیل کردن قهرمان داستان به یک Vladimir راوی غیرقابل اعتماد که می تونید هم زمان دوستش داشته باشید و ازش متنفر بشید، نسبت به کتاب تغییر کرده است.

اولین سکانس سریال کاملا روشن می کنه که «ام» یه دروغگوی تمام عیاره. اون می گه همه همکارهاش عاشق سالادش هستن و همه اش رو می خورن، اما بعد دوربین می چرخه و سالادی رو نشون می ده که اصلا بهش دست زده نشده. این موضوع برای مخاطب این انتظار رو ایجاد می کنه که نباید به حرفاش اعتماد کرد. بدون اینکه بخوام چیزی رو لو بدم، کلی مثال دیگه هم وجود داره.

با گذشت زمان، معلوم می شه تنها چیزی که می تونیم بهش اعتماد کنیم اینه که «ام» برای نزدیک شدن به ولادیمیر، تکانشی ترین و بی مهباترین تصمیمات ممکن رو می گیرد. اون زن حسابی بی تاب و به شدت خطرناک بود.

با اینکه این موضوع گاهی اوقات خیلی کلافه کننده است، اما همون چیزیه که «ام» رو به چنین قهرمان دوست داشتنی ای تبدیل می کنه. اون مظهر این جمله ست که «ما از حقوق زنان، چه درست و چه غلط، حمایت می کنیم.» «ام» بی نظم، خودخواه و گاهی بی رحمه، و در عین حال واقعا پرشور، باهوش و بامزه ست.

سریال Vladimir فضایی رو برای زنی باز می کنه که کامل نیست و حتی درباره بی ضررترین چیزها هم دروغ می گه. این نکته کلیدی است که چرا او به عنوان Vladimir راوی غیرقابل اعتماد، جذابیت خاصی دارد. باور کنید، «ام» حرف هایی می زنه که دلتون می خواد حسابی تکونش بدید تا سر عقل بیاد.

کاملا مشخصه که اون دچار توهمه و درک درستی از اتفاقات اطرافش نداره. اون به شدت سوگیرانه عمل می کنه و ارزش های قدیمی و تاریخ گذشته ای داره. من از بس که می گفت «اون موقع زمانه فرق می کرد» بدون اینکه ذره ای فکر کنه، خسته شدم.

در نهایت، این حقیقت که Vladimir می تونه جایی برای همه این ظرافت ها و نقش Vladimir راوی غیرقابل اعتماد داشته باشه، اون رو لذت بخش می کنه. این سریال برای تعریف کردن یه داستان خوب، نیازی به فکت های دقیق و یه قهرمان باورپذیر نداره.

چرا Vladimir راوی غیرقابل اعتماد، داستان را جذاب تر می کند؟

مواجهه فیزیکی ولادیمیر و «ام» در مقابل قفسه های کتاب، لایه های پنهان تمایلات و وسواس های فکری آن ها را برملا می کند.

این لحظه حساس، نقطه اوج درگیری های ذهنی راوی است که واقعیت را از دیدگاه محدود و سوگیرانه خود می بیند.

چون قهرمان Vladimir یه راوی غیرقابل اعتماده، این سریال خیلی جالب تر شده. از اون مدل سریال هایی که بعدش گپ زدن با دوستاتون دربارش واقعا کیف می ده. راه های زیادی برای تفسیر داستان وجود داره و خیلی کم پیش می آد که یکی از اون ها کاملا درست یا غلط باشه.

گاهی به نظر می رسه «ام» داره حقیقت رو می گه، اما واقعا هیچ تضمینی وجود نداره. لحظه ای که شروع کردم به باور کردنش، اون کاری می کرد که همه چیز کاملا خراب بشه. شخصیت اصلی، مخاطب رو مدام در حال حدس زدن نگه می داره. انگار یکی از اون پازل هاییه که چندین راه حل دارن، برای همین برای هر بیننده متفاوت به نظر می رسه.

به خاطر این ابهام، همون قدر که ممکنه «ام» رو به عنوان یک قربانی ببینید، ممکنه اون رو مقصر، همدست، قهرمان، شرور یا ضدقهرمان هم بدونید. بیننده ها ممکنه با این باور از پای سریال بلند بشن که ولادیمیر از قهرمان داستان خوشش می آد، در حالی که بقیه مطمئنن که همه اش توهمات اونه. بعضی ها مثل من، کاملا متقاعد می شن که پایان Vladimir راوی غیرقابل اعتماد، به واقعیت پیوسته است و بقیه باور می کنن که دقیقا همون طور که گفته شد، اتفاق افتاده.

مثال بارز این موضوع، نحوه برداشت های متفاوت از این سریال است. من و همکارانم، هر کدام نظرات خود را درباره Vladimir راوی غیرقابل اعتماد، به صورت مستقل شکل دادیم و به برداشت های متفاوتی از داستان رسیدیم. و این بخشی از جذابیته. ابهام و راوی های غیرقابل اعتماد تقریبا همیشه باعث می شن به آدم خوش بگذره.

در پایان باید گفت که تماشای این اثر، سفری به اعماق ذهن شخصیتی است که آگاهانه یا ناآگاهانه حقیقت را تحریف می کند. Vladimir فراتر از یک درام ساده، مطالعه ای در باب قدرت روایت و چگونگی شکل گیری واقعیت در ذهن انسان است که مخاطب را تا مدت ها پس از پایان داستان، به فکر فرو می برد.

Netflix’s New Erotic Thriller Is The Perfect Unreliable Narrator Show