25 سال پیش، برد پیت، گای ریچی، جیسون استاتهام و گروهی از بازیگرانی که چهره شان برایتان آشناست اما شاید نامشان را ندانید، دور هم جمع شدند تا فیلم Snatch را بسازند؛ یک اثر جنایی که هنوز هم به اندازه سال 2000 تماشایی است. اگر از خود می پرسید چرا Snatch هنوز جذاب است، باید گفت که حتی پس از گذشت سال ها، جذابیت آن کم نشده است. حتی کارگردان مشهوری مثل گای ریچی هم باید از یک جایی شروع می کرد.
و متاسفانه برای این مقاله، آن شروع با فیلم Lock, Stock and Two Smoking Barrels بود. پس بله، Snatch اولین شروع او نبود، اما داستانی مشابه Lock, Stock دارد، بازیگرانش تقریبا همان ها هستند و این دو فیلم با فاصله دو سال از هم اکران شدند، بنابراین هر دو به یک دوران تعلق دارند. این ارتباط نزدیک، به ما کمک می کند بفهمیم چرا Snatch هنوز جذاب است و جایگاه ویژه ای در کارنامه ریچی دارد.
ریچی احتمالا ترجیح می دهد مردم فیلم Snatch را به یاد بیاورند، چون با اینکه Lock, Stock عالی است، اما این فیلم Snatch بود که در فرهنگ عامه ماندگارتر شد و دلیل خوبی هم برایش وجود دارد. اینکه Snatch امروز هم به اندازه 25 سال پیش هوشمندانه، خنده دار و لذت بخش است، دلیل اصلی است که چرا Snatch هنوز جذاب است.
فیلم Snatch یک اثر جنایی 10/10 است
در این تصویر، چهره مصمم برد پیت را در یکی از سکانس های کلیدی فیلم مشاهده می کنید که با استایلی خاص در نقش میکی ظاهر شده است.
حضور او در نقش میکی اونیل، وزنه سنگینی برای موفقیت و ماندگاری این فیلم در تاریخ سینما محسوب می شود.
Snatch یک فیلم جنایی هیجان انگیز و در عین حال یکی از بهترین کمدی های جنایی تاریخ است. فیلم از یک خط داستانی به سراغ دیگری می روح و همه را طوری به هم گره می زند که در نهایت یکی می شوند. این ساختار روایی پویا، بخشی از پاسخ به این سوال است که چرا Snatch هنوز جذاب است. یکی از معروف ترین خط های داستانی مربوط به یک برگزارکننده مسابقات بوکس به نام تورکیش (استاتهام) و شریکش تامی (استیون گراهام) است که سعی دارند برای مسابقه بعدی خود یک مبارز پیدا کنند.
آن ها به سراغ یک مسافر ایرلندی و قهرمان بوکس بدون دستکش به نام میکی اونیل با بازی برد پیت می روند؛ او در این فیلم لهجه ای چنان نامفهوم و مضحک دارد که همین موضوع آن را به یکی از بخش های حیاتی فیلم تبدیل کرده است. تمام این عناصر داستانی، از جمله شخصیت پردازی های منحصر به فرد، به وضوح نشان می دهد که چرا Snatch هنوز جذاب است. در این میان پای الماس ها، تبانی در مسابقات، چرخش های احساسی ناگهانی و گانگسترهایی که کلمه «انتقام جو» را توضیح می دهند در میان است و همه این ها در یک داستان منسجم جمع می شوند.
چرا Snatch هنوز جذاب است؟ بررسی ماندگاری فیلم
میکی اونیل در حالی که در گوشه رینگ بوکس نشسته، آماده مبارزه ای است که سرنوشت بسیاری از شخصیت های داستان را تغییر می دهد.
فضای پرشور و التهاب مسابقات بوکس غیرقانونی و اتمسفر بریتانیایی فیلم در این فریم به خوبی به تصویر کشیده شده است.
سبک فیلم سازی پرجنب وجوش گای ریچی در Snatch کاملا به چشم می آید و از آنجایی که او در طول این 25 سال تغییر چندانی در سبک خود ایجاد نکرده، می توانید مطمئن باشید که این فیلم به اندازه The Ministry of Ungentlemanly Warfare مدرن به نظر می رسد. این پویایی در کارگردانی، یک دلیل محکم است که چرا Snatch هنوز جذاب است.
بازیگران این فیلم همگی مسیر حرفه ای درخشانی را طی کردند، از جمله استیون گراهام در یکی از اولین نقش هایش، وینی جونز و جیسون فلمینگ. فراتر از همه این ها، Snatch داستانی بسیار منسجم و پر از لحظات کمدی و جنایی درخشان است که مهم نیست چند بار آن را دیده باشید، باز هم غافلگیرتان می کند. این ترکیب از بازی های قوی و داستان گویی درخشان، دلیلی دیگر است که چرا Snatch هنوز جذاب است؛ موضوعی که در کنار راز ماندگاری هدا و دیگر آثار شاخص در سینما، نشان از قدرت خلاقیت در خلق شخصیت های ملموس دارد.
برد پیت چندین کمدی جنایی در کارنامه خود دارد
همکاری برد پیت و جورج کلونی در فیلم های کمدی جنایی، همیشه ترکیبی برنده و تماشایی برای مخاطبان سینما بوده است.
تفاوت لحن میان فیلم های سری اوشن و قاپ زنی، تنوع فوق العاده بازیگری پیت را در زیرژانرهای مختلف جنایی به رخ می کشد.
نقش برد پیت در Snatch درست در زمان اولین نقطه اوج دوران حرفه ای او رقم خورد. بازی او فوق العاده است و سرعت بیان دیالوگ هایش برای روایت داستان اهمیت حیاتی دارد. او همچنین بار عاطفی فیلم Snatch را به دوش می کشد و دو وظیفه مهم را همزمان انجام می دهد. شاید همین بازی قدرتمند برد پیت یکی از دلایل اصلی باشد که چرا Snatch هنوز جذاب است و در یادها مانده است. عجیب نیست که او در طول این سال ها به بازی در آثار جنایی ادامه داده است.
پیت در سه فیلم Ocean’s ساخته سودربرگ، فیلم Burn After Reading و Bullet Train بازی کرده است که همگی جزو بزرگ ترین کمدی های جنایی قرن بیست و یکم محسوب می شوند. پیت در فیلم هایی مثل Snatch شاید بیشتر از هر ژانر دیگری راحت به نظر می رسد، چون هیچ کس توانایی ترکیب کمدی و درام را دقیقا به همان شیوه او ندارد.
در نهایت، باید گفت که فیلم قاپ زنی با آن تدوین سریع، دیالوگ های فراموش نشدنی و کارگردانی جسورانه گای ریچی، فراتر از یک فیلم جنایی معمولی است. این اثر توانسته با تکیه بر شخصیت های چندبعدی و طنز سیاه خود، استانداردی را در سینما تعریف کند که هنوز هم بسیاری از فیلم سازان به دنبال بازتولید آن هستند. ماندگاری این فیلم در ذهن مخاطبان پس از 25 سال، گواهی بر قدرت خلاقیت تیمی است که پشت دوربین حضور داشتند.
Brad Pitt’s Crime Caper Has Only Gotten Better 25 Years Later
